12.29.135.2

ब्राह्मणेभ्यो ददौ राजा यो ऽश्वमेधे महामखे

brāhmaṇebhyo dadau rājā yo 'śvamedhe mahāmakhe

12.29.136

स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया

sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayā

12.29.136.2

पुत्रात् पुण्यतरश्चैव मा पुत्रम् अनुतप्यथाः

putrāt puṇyataraścaiva mā putram anutapyathāḥ

12.29.137

किं वै तूष्णीं ध्यायसि सृञ्जय त्वं न मे राजन् वाचम् इमां शृणोषि

kiṃ vai tūṣṇīṃ dhyāyasi sṛñjaya tvaṃ na me rājan vācam imāṃ śṛṇoṣi

12.29.137.2

न चेन्मोघं विप्रलप्तं मयेदं पथ्यं मुमूर्षोर् इव सम्यग् उक्तम्

na cenmoghaṃ vipralaptaṃ mayedaṃ pathyaṃ mumūrṣor iva samyag uktam

12.29.138

सृञ्जय उवाच

sṛñjaya uvāca

12.29.138.2

शृणोमि ते नारद वाचम् एतां विचित्रार्थां स्रजम् इव पुण्यगन्धाम्

śṛṇomi te nārada vācam etāṃ vicitrārthāṃ srajam iva puṇyagandhām

12.29.138.3

राजर्षीणां पुण्यकृतां महात्मनां कीर्त्या युक्तां शोकनिर्णाशनार्थम्

rājarṣīṇāṃ puṇyakṛtāṃ mahātmanāṃ kīrtyā yuktāṃ śokanirṇāśanārtham

12.29.139

न ते मोघं विप्रलप्तं महर्षे दृष्ट्वैव त्वां नारदाहं विशोकः

na te moghaṃ vipralaptaṃ maharṣe dṛṣṭvaiva tvāṃ nāradāhaṃ viśokaḥ

12.29.139.2

शुश्रूषे ते वचनं ब्रह्मवादिन् न ते तृप्याम्यमृतस्येव पानात्

śuśrūṣe te vacanaṃ brahmavādin na te tṛpyāmyamṛtasyeva pānāt

12.29.140

अमोघदर्शिन्मम चेत् प्रसादं सुताघदग्धस्य विभो प्रकुर्याः

amoghadarśinmama cet prasādaṃ sutāghadagdhasya vibho prakuryāḥ

12.29.140.2

मृतस्य संजीवनम् अद्य मे स्यात् तव प्रसादात् सुतसंगमश्च

mṛtasya saṃjīvanam adya me syāt tava prasādāt sutasaṃgamaśca

12.29.141

नारद उवाच

nārada uvāca

12.29.141.2

यस्ते पुत्रो दयितो ऽयं वियातः स्वर्णष्ठीवी यम् अदात् पर्वतस्ते

yaste putro dayito 'yaṃ viyātaḥ svarṇaṣṭhīvī yam adāt parvataste

12.29.141.3

पुनस्ते तं पुत्रम् अहं ददामि हिरण्यनाभं वर्षसहस्रिणं च

punaste taṃ putram ahaṃ dadāmi hiraṇyanābhaṃ varṣasahasriṇaṃ ca

12.30.1

युधिष्ठिर उवाच

yudhiṣṭhira uvāca

12.30.1.2

स कथं काञ्चनष्ठीवी सृञ्जयस्य सुतो ऽभवत्

sa kathaṃ kāñcanaṣṭhīvī sṛñjayasya suto 'bhavat

12.30.1.3

पर्वतेन किमर्थं च दत्तः केन ममार च

parvatena kimarthaṃ ca dattaḥ kena mamāra ca

12.30.2

यदा वर्षसहस्रायुस्तदा भवति मानवः

yadā varṣasahasrāyustadā bhavati mānavaḥ

12.30.2.2

कथम् अप्राप्तकौमारः सृञ्जयस्य सुतो मृतः

katham aprāptakaumāraḥ sṛñjayasya suto mṛtaḥ