12.29.106.2

लेभे च कामांस्तान् सर्वान् पावकाद् इति नः श्रुतम्

lebhe ca kāmāṃstān sarvān pāvakād iti naḥ śrutam

12.29.107

दर्शेन पौर्णमासेन चातुर्मास्यैः पुनः पुनः

darśena paurṇamāsena cāturmāsyaiḥ punaḥ punaḥ

12.29.107.2

अयजत् स महातेजाः सहस्रं परिवत्सरान्

ayajat sa mahātejāḥ sahasraṃ parivatsarān

12.29.108

शतं गवां सहस्राणि शतम् अश्वशतानि च

śataṃ gavāṃ sahasrāṇi śatam aśvaśatāni ca

12.29.108.2

उत्थायोत्थाय वै प्रादात् सहस्रं परिवत्सरान्

utthāyotthāya vai prādāt sahasraṃ parivatsarān

12.29.109

तर्पयामास सोमेन देवान् वित्तैर् द्विजान् अपि

tarpayāmāsa somena devān vittair dvijān api

12.29.109.2

पितॄन् स्वधाभिः कामैश्च स्त्रियः स्वाः पुरुषर्षभ

pitṝn svadhābhiḥ kāmaiśca striyaḥ svāḥ puruṣarṣabha

12.29.110

सौवर्णां पृथिवीं कृत्वा दशव्यामां द्विरायताम्

sauvarṇāṃ pṛthivīṃ kṛtvā daśavyāmāṃ dvirāyatām

12.29.110.2

दक्षिणाम् अददद् राजा वाजिमेधमहामखे

dakṣiṇām adadad rājā vājimedhamahāmakhe

12.29.111

यावत्यः सिकता राजन् गङ्गायाः पुरुषर्षभ

yāvatyaḥ sikatā rājan gaṅgāyāḥ puruṣarṣabha

12.29.111.2

तावतीर् एव गाः प्रादाद् आमूर्तरयसो गयः

tāvatīr eva gāḥ prādād āmūrtarayaso gayaḥ

12.29.112

स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया

sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayā

12.29.112.2

पुत्रात् पुण्यतरश्चैव मा पुत्रम् अनुतप्यथाः

putrāt puṇyataraścaiva mā putram anutapyathāḥ

12.29.113

रन्तिदेवं च सांकृत्यं मृतं शुश्रुम सृञ्जय

rantidevaṃ ca sāṃkṛtyaṃ mṛtaṃ śuśruma sṛñjaya

12.29.113.2

सम्यग् आराध्य यः शक्रं वरं लेभे महायशाः

samyag ārādhya yaḥ śakraṃ varaṃ lebhe mahāyaśāḥ

12.29.114

अन्नं च नो बहु भवेद् अतिथींश्च लभेमहि

annaṃ ca no bahu bhaved atithīṃśca labhemahi

12.29.114.2

श्रद्धा च नो मा व्यगमन्मा च याचिष्म कंचन

śraddhā ca no mā vyagamanmā ca yāciṣma kaṃcana

12.29.115

उपातिष्ठन्त पशवः स्वयं तं संशितव्रतम्

upātiṣṭhanta paśavaḥ svayaṃ taṃ saṃśitavratam

12.29.115.2

ग्राम्यारण्या महात्मानं रन्तिदेवं यशस्विनम्

grāmyāraṇyā mahātmānaṃ rantidevaṃ yaśasvinam

12.29.116

महानदी चर्मराशेर् उत्क्लेदात् सुस्रुवे यतः

mahānadī carmarāśer utkledāt susruve yataḥ