12.29.66.2

सहस्रं वारणान् हैमान् दक्षिणाम् अत्यकालयत्

sahasraṃ vāraṇān haimān dakṣiṇām atyakālayat

12.29.67

यस्य यज्ञे महान् आसीद् यूपः श्रीमान् हिरण्मयः

yasya yajñe mahān āsīd yūpaḥ śrīmān hiraṇmayaḥ

12.29.67.2

तं देवाः कर्म कुर्वाणाः शक्रज्येष्ठा उपाश्रयन्

taṃ devāḥ karma kurvāṇāḥ śakrajyeṣṭhā upāśrayan

12.29.68

चषालो यस्य सौवर्णस्तस्मिन् यूपे हिरण्मये

caṣālo yasya sauvarṇastasmin yūpe hiraṇmaye

12.29.68.2

ननृतुर् देवगन्धर्वाः षट्सहस्राणि सप्तधा

nanṛtur devagandharvāḥ ṣaṭsahasrāṇi saptadhā

12.29.69

अवादयत् तत्र वीणां मध्ये विश्वावसुः स्वयम्

avādayat tatra vīṇāṃ madhye viśvāvasuḥ svayam

12.29.69.2

सर्वभूतान्यमन्यन्त मम वादयतीत्ययम्

sarvabhūtānyamanyanta mama vādayatītyayam

12.29.70

एतद् राज्ञो दिलीपस्य राजानो नानुचक्रिरे

etad rājño dilīpasya rājāno nānucakrire

12.29.70.2

यत् स्त्रियो हेमसम्पन्नाः पथि मत्ताः स्म शेरते

yat striyo hemasampannāḥ pathi mattāḥ sma śerate

12.29.71

राजानम् उग्रधन्वानं दिलीपं सत्यवादिनम्

rājānam ugradhanvānaṃ dilīpaṃ satyavādinam

12.29.71.2

ये ऽपश्यन् सुमहात्मानं ते ऽपि स्वर्गजितो नराः

ye 'paśyan sumahātmānaṃ te 'pi svargajito narāḥ

12.29.72

त्रयः शब्दा न जीर्यन्ते दिलीपस्य निवेशने

trayaḥ śabdā na jīryante dilīpasya niveśane

12.29.72.2

स्वाध्यायघोषो ज्याघोषो दीयताम् इति चैव हि

svādhyāyaghoṣo jyāghoṣo dīyatām iti caiva hi

12.29.73

स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया

sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayā

12.29.73.2

पुत्रात् पुण्यतरश्चैव मा पुत्रम् अनुतप्यथाः

putrāt puṇyataraścaiva mā putram anutapyathāḥ

12.29.74

मान्धातारं यौवनाश्वं मृतं शुश्रुम सृञ्जय

māndhātāraṃ yauvanāśvaṃ mṛtaṃ śuśruma sṛñjaya

12.29.74.2

यं देवा मरुतो गर्भं पितुः पार्श्वाद् अपाहरन्

yaṃ devā maruto garbhaṃ pituḥ pārśvād apāharan

12.29.75

संवृद्धो युवनाश्वस्य जठरे यो महात्मनः

saṃvṛddho yuvanāśvasya jaṭhare yo mahātmanaḥ

12.29.75.2

पृषदाज्योद्भवः श्रीमांस्त्रिलोकविजयी नृपः

pṛṣadājyodbhavaḥ śrīmāṃstrilokavijayī nṛpaḥ

12.29.76

यं दृष्ट्वा पितुर् उत्सङ्गे शयानं देवरूपिणम्

yaṃ dṛṣṭvā pitur utsaṅge śayānaṃ devarūpiṇam