12.28.57.3

अश्मानम् आमन्त्र्य विशुद्धबुद्धिर् ययौ गृहं स्वं प्रति शान्तशोकः

aśmānam āmantrya viśuddhabuddhir yayau gṛhaṃ svaṃ prati śāntaśokaḥ

12.28.58

तथा त्वम् अप्यच्युत मुञ्च शोकम् उत्तिष्ठ शक्रोपम हर्षम् एहि

tathā tvam apyacyuta muñca śokam uttiṣṭha śakropama harṣam ehi

12.28.58.2

क्षात्रेण धर्मेण मही जिता ते तां भुङ्क्ष्व कुन्तीसुत मा विषादीः

kṣātreṇa dharmeṇa mahī jitā te tāṃ bhuṅkṣva kuntīsuta mā viṣādīḥ

12.29.1

वैशंपायन उवाच

vaiśaṃpāyana uvāca

12.29.1.2

अव्याहरति कौन्तेये धर्मपुत्रे युधिष्ठिरे

avyāharati kaunteye dharmaputre yudhiṣṭhire

12.29.1.3

गुडाकेशो हृषीकेशम् अभ्यभाषत पाण्डवः

guḍākeśo hṛṣīkeśam abhyabhāṣata pāṇḍavaḥ

12.29.2

ज्ञातिशोकाभिसंतप्तो धर्मराजः परंतपः

jñātiśokābhisaṃtapto dharmarājaḥ paraṃtapaḥ

12.29.2.2

एष शोकार्णवे मग्नस्तम् आश्वासय माधव

eṣa śokārṇave magnastam āśvāsaya mādhava

12.29.3

सर्वे स्म ते संशयिताः पुनर् एव जनार्दन

sarve sma te saṃśayitāḥ punar eva janārdana

12.29.3.2

अस्य शोकं महाबाहो प्रणाशयितुम् अर्हसि

asya śokaṃ mahābāho praṇāśayitum arhasi

12.29.4

एवम् उक्तस्तु गोविन्दो विजयेन महात्मना

evam uktastu govindo vijayena mahātmanā

12.29.4.2

पर्यवर्तत राजानं पुण्डरीकेक्षणो ऽच्युतः

paryavartata rājānaṃ puṇḍarīkekṣaṇo 'cyutaḥ

12.29.5

अनतिक्रमणीयो हि धर्मराजस्य केशवः

anatikramaṇīyo hi dharmarājasya keśavaḥ

12.29.5.2

बाल्यात् प्रभृति गोविन्दः प्रीत्या चाभ्यधिको ऽर्जुनात्

bālyāt prabhṛti govindaḥ prītyā cābhyadhiko 'rjunāt

12.29.6

सम्प्रगृह्य महाबाहुर् भुजं चन्दनभूषितम्

sampragṛhya mahābāhur bhujaṃ candanabhūṣitam

12.29.6.2

शैलस्तम्भोपमं शौरिर् उवाचाभिविनोदयन्

śailastambhopamaṃ śaurir uvācābhivinodayan

12.29.7

शुशुभे वदनं तस्य सुदंष्ट्रं चारुलोचनम्

śuśubhe vadanaṃ tasya sudaṃṣṭraṃ cārulocanam

12.29.7.2

व्याकोशम् इव विस्पष्टं पद्मं सूर्यविबोधितम्

vyākośam iva vispaṣṭaṃ padmaṃ sūryavibodhitam

12.29.8

मा कृथाः पुरुषव्याघ्र शोकं त्वं गात्रशोषणम्

mā kṛthāḥ puruṣavyāghra śokaṃ tvaṃ gātraśoṣaṇam

12.29.8.2

न हि ते सुलभा भूयो ये हतास्मिन् रणाजिरे

na hi te sulabhā bhūyo ye hatāsmin raṇājire