12.27.14

आचार्यश्च महेष्वासः सर्वपार्थिवपूजितः

ācāryaśca maheṣvāsaḥ sarvapārthivapūjitaḥ

12.27.14.2

अभिगम्य रणे मिथ्या पापेनोक्तः सुतं प्रति

abhigamya raṇe mithyā pāpenoktaḥ sutaṃ prati

12.27.15

तन्मे दहति गात्राणि यन्मां गुरुर् अभाषत

tanme dahati gātrāṇi yanmāṃ gurur abhāṣata

12.27.15.2

सत्यवाक्यो हि राजंस्त्वं यदि जीवति मे सुतः

satyavākyo hi rājaṃstvaṃ yadi jīvati me sutaḥ

12.27.15.3

सत्यं मा मर्शयन् विप्रो मयि तत् परिपृष्टवान्

satyaṃ mā marśayan vipro mayi tat paripṛṣṭavān

12.27.16

कुञ्जरं चान्तरं कृत्वा मिथ्योपचरितं मया

kuñjaraṃ cāntaraṃ kṛtvā mithyopacaritaṃ mayā

12.27.16.2

सुभृशं राज्यलुब्धेन पापेन गुरुघातिना

subhṛśaṃ rājyalubdhena pāpena gurughātinā

12.27.17

सत्यकञ्चुकम् आस्थाय मयोक्तो गुरुर् आहवे

satyakañcukam āsthāya mayokto gurur āhave

12.27.17.2

अश्वत्थामा हत इति कुञ्जरे विनिपातिते

aśvatthāmā hata iti kuñjare vinipātite

12.27.17.3

कान्नु लोकान् गमिष्यामि कृत्वा तत् कर्म दारुणम्

kānnu lokān gamiṣyāmi kṛtvā tat karma dāruṇam

12.27.18

अघातयं च यत् कर्णं समरेष्वपलायिनम्

aghātayaṃ ca yat karṇaṃ samareṣvapalāyinam

12.27.18.2

ज्येष्ठं भ्रातरम् अत्युग्रं को मत्तः पापकृत्तमः

jyeṣṭhaṃ bhrātaram atyugraṃ ko mattaḥ pāpakṛttamaḥ

12.27.19

अभिमन्युं च यद् बालं जातं सिंहम् इवाद्रिषु

abhimanyuṃ ca yad bālaṃ jātaṃ siṃham ivādriṣu

12.27.19.2

प्रावेशयम् अहं लुब्धो वाहिनीं द्रोणपालिताम्

prāveśayam ahaṃ lubdho vāhinīṃ droṇapālitām

12.27.20

तदाप्रभृति बीभत्सुं न शक्नोमि निरीक्षितुम्

tadāprabhṛti bībhatsuṃ na śaknomi nirīkṣitum

12.27.20.2

कृष्णं च पुण्डरीकाक्षं किल्बिषी भ्रूणहा यथा

kṛṣṇaṃ ca puṇḍarīkākṣaṃ kilbiṣī bhrūṇahā yathā

12.27.21

द्रौपदीं चाप्यदुःखार्हां पञ्चपुत्रविनाकृताम्

draupadīṃ cāpyaduḥkhārhāṃ pañcaputravinākṛtām

12.27.21.2

शोचामि पृथिवीं हीनां पञ्चभिः पर्वतैर् इव

śocāmi pṛthivīṃ hīnāṃ pañcabhiḥ parvatair iva

12.27.22

सो ऽहम् आगस्करः पापः पृथिवीनाशकारकः

so 'ham āgaskaraḥ pāpaḥ pṛthivīnāśakārakaḥ

12.27.22.2

आसीन एवम् एवेदं शोषयिष्ये कलेवरम्

āsīna evam evedaṃ śoṣayiṣye kalevaram