12.26.21

एवम् एतानि कालेन प्रियद्वेष्याणि भागशः

evam etāni kālena priyadveṣyāṇi bhāgaśaḥ

12.26.21.2

जीवेषु परिवर्तन्ते दुःखानि च सुखानि च

jīveṣu parivartante duḥkhāni ca sukhāni ca

12.26.22

दुःखम् एवास्ति न सुखं तस्मात् तद् उपलभ्यते

duḥkham evāsti na sukhaṃ tasmāt tad upalabhyate

12.26.22.2

तृष्णार्तिप्रभवं दुःखं दुःखार्तिप्रभवं सुखम्

tṛṣṇārtiprabhavaṃ duḥkhaṃ duḥkhārtiprabhavaṃ sukham

12.26.23

सुखस्यानन्तरं दुःखं दुःखस्यानन्तरं सुखम्

sukhasyānantaraṃ duḥkhaṃ duḥkhasyānantaraṃ sukham

12.26.23.2

न नित्यं लभते दुःखं न नित्यं लभते सुखम्

na nityaṃ labhate duḥkhaṃ na nityaṃ labhate sukham

12.26.24

सुखम् अन्ते हि दुःखानां दुःखम् अन्ते सुखस्य च

sukham ante hi duḥkhānāṃ duḥkham ante sukhasya ca

12.26.24.2

तस्माद् एतद् द्वयं जह्याद् य इच्छेच्छाश्वतं सुखम्

tasmād etad dvayaṃ jahyād ya icchecchāśvataṃ sukham

12.26.25

यन्निमित्तं भवेच्छोकस्तापो वा दुःखमूर्छितः

yannimittaṃ bhavecchokastāpo vā duḥkhamūrchitaḥ

12.26.25.2

आयासो वापि यन्मूलस्तद् एकाङ्गम् अपि त्यजेत्

āyāso vāpi yanmūlastad ekāṅgam api tyajet

12.26.26

सुखं वा यदि वा दुःखं प्रियं वा यदि वाप्रियम्

sukhaṃ vā yadi vā duḥkhaṃ priyaṃ vā yadi vāpriyam

12.26.26.2

प्राप्तं प्राप्तम् उपासीत हृदयेनापराजितः

prāptaṃ prāptam upāsīta hṛdayenāparājitaḥ

12.26.27

ईषद् अप्यङ्ग दाराणां पुत्राणां वा चराप्रियम्

īṣad apyaṅga dārāṇāṃ putrāṇāṃ vā carāpriyam

12.26.27.2

ततो ज्ञास्यसि कः कस्य केन वा कथम् एव वा

tato jñāsyasi kaḥ kasya kena vā katham eva vā

12.26.28

ये च मूढतमा लोके ये च बुद्धेः परं गताः

ye ca mūḍhatamā loke ye ca buddheḥ paraṃ gatāḥ

12.26.28.2

त एव सुखम् एधन्ते मध्यः क्लेशेन युज्यते

ta eva sukham edhante madhyaḥ kleśena yujyate

12.26.29

इत्यब्रवीन्महाप्राज्ञो युधिष्ठिर स सेनजित्

ityabravīnmahāprājño yudhiṣṭhira sa senajit

12.26.29.2

परावरज्ञो लोकस्य धर्मवित् सुखदुःखवित्

parāvarajño lokasya dharmavit sukhaduḥkhavit

12.26.30

सुखी परस्य यो दुःखे न जातु स सुखी भवेत्

sukhī parasya yo duḥkhe na jātu sa sukhī bhavet

12.26.30.2

दुःखानां हि क्षयो नास्ति जायते ह्यपरात् परम्

duḥkhānāṃ hi kṣayo nāsti jāyate hyaparāt param