12.20.8

कृच्छ्राच्च द्रव्यसंहारं कुर्वन्ति धनकारणात्

kṛcchrācca dravyasaṃhāraṃ kurvanti dhanakāraṇāt

12.20.8.2

धनेन तृषितो ऽबुद्ध्या भ्रूणहत्यां न बुध्यते

dhanena tṛṣito 'buddhyā bhrūṇahatyāṃ na budhyate

12.20.9

अनर्हते यद् ददाति न ददाति यद् अर्हते

anarhate yad dadāti na dadāti yad arhate

12.20.9.2

अनर्हार्हापरिज्ञानाद् दानधर्मो ऽपि दुष्करः

anarhārhāparijñānād dānadharmo 'pi duṣkaraḥ

12.20.10

यज्ञाय सृष्टानि धनानि धात्रा यष्टादिष्टः पुरुषो रक्षिता च

yajñāya sṛṣṭāni dhanāni dhātrā yaṣṭādiṣṭaḥ puruṣo rakṣitā ca

12.20.10.2

तस्मात् सर्वं यज्ञ एवोपयोज्यं धनं ततो ऽनन्तर एव कामः

tasmāt sarvaṃ yajña evopayojyaṃ dhanaṃ tato 'nantara eva kāmaḥ

12.20.11

यज्ञैर् इन्द्रो विविधैर् अन्नवद्भिर् देवान् सर्वान् अभ्ययान्महौजाः

yajñair indro vividhair annavadbhir devān sarvān abhyayānmahaujāḥ

12.20.11.2

तेनेन्द्रत्वं प्राप्य विभ्राजते ऽसौ तस्माद् यज्ञे सर्वम् एवोपयोज्यम्

tenendratvaṃ prāpya vibhrājate 'sau tasmād yajñe sarvam evopayojyam

12.20.12

महादेवः सर्वमेधे महात्मा हुत्वात्मानं देवदेवो विभूतः

mahādevaḥ sarvamedhe mahātmā hutvātmānaṃ devadevo vibhūtaḥ

12.20.12.2

विश्वांल्लोकान् व्याप्य विष्टभ्य कीर्त्या विरोचते द्युतिमान् कृत्तिवासाः

viśvāṃllokān vyāpya viṣṭabhya kīrtyā virocate dyutimān kṛttivāsāḥ

12.20.13

आविक्षितः पार्थिवो वै मरुत्तः स्वृद्ध्या मर्त्यो यो ऽजयद् देवराजम्

āvikṣitaḥ pārthivo vai maruttaḥ svṛddhyā martyo yo 'jayad devarājam

12.20.13.2

यज्ञे यस्य श्रीः स्वयं संनिविष्टा यस्मिन् भाण्डं काञ्चनं सर्वम् आसीत्

yajñe yasya śrīḥ svayaṃ saṃniviṣṭā yasmin bhāṇḍaṃ kāñcanaṃ sarvam āsīt

12.20.14

हरिश्चन्द्रः पार्थिवेन्द्रः श्रुतस्ते यज्ञैर् इष्ट्वा पुण्यकृद् वीतशोकः

hariścandraḥ pārthivendraḥ śrutaste yajñair iṣṭvā puṇyakṛd vītaśokaḥ

12.20.14.2

ऋद्ध्या शक्रं यो ऽजयन्मानुषः संस् तस्माद् यज्ञे सर्वम् एवोपयोज्यम्

ṛddhyā śakraṃ yo 'jayanmānuṣaḥ saṃs tasmād yajñe sarvam evopayojyam

12.21.1

देवस्थान उवाच

devasthāna uvāca

12.21.1.2

अत्रैवोदाहरन्तीमम् इतिहासं पुरातनम्

atraivodāharantīmam itihāsaṃ purātanam

12.21.1.3

इन्द्रेण समये पृष्टो यद् उवाच बृहस्पतिः

indreṇa samaye pṛṣṭo yad uvāca bṛhaspatiḥ

12.21.2

संतोषो वै स्वर्गतमः संतोषः परमं सुखम्

saṃtoṣo vai svargatamaḥ saṃtoṣaḥ paramaṃ sukham

12.21.2.2

तुष्टेर् न किंचित् परतः सुसम्यक् परितिष्ठति

tuṣṭer na kiṃcit parataḥ susamyak paritiṣṭhati

12.21.3

यदा संहरते कामान् कूर्मो ऽङ्गानीव सर्वशः

yadā saṃharate kāmān kūrmo 'ṅgānīva sarvaśaḥ