Dharmalib

5181–5200 of 56499 verses

12.3.17

मोक्षितो नरकाद् अस्मि भवता मुनिसत्तम

mokṣito narakād asmi bhavatā munisattama

12.3.17.2

भद्रं च ते ऽस्तु नन्दिश्च प्रियं मे भवता कृतम्

bhadraṃ ca te 'stu nandiśca priyaṃ me bhavatā kṛtam

12.3.18

तम् उवाच महाबाहुर् जामदग्न्यः प्रतापवान्

tam uvāca mahābāhur jāmadagnyaḥ pratāpavān

12.3.18.2

कस्त्वं कस्माच्च नरकं प्रतिपन्नो ब्रवीहि तत्

kastvaṃ kasmācca narakaṃ pratipanno bravīhi tat

12.3.19

सो ऽब्रवीद् अहम् आसं प्राग् गृत्सो नाम महासुरः

so 'bravīd aham āsaṃ prāg gṛtso nāma mahāsuraḥ

12.3.19.2

पुरा देवयुगे तात भृगोस्तुल्यवया इव

purā devayuge tāta bhṛgostulyavayā iva

12.3.20

सो ऽहं भृगोः सुदयितां भार्याम् अपहरं

so 'haṃ bhṛgoḥ sudayitāṃ bhāryām apaharaṃ

12.3.20.2

महर्षेर् अभिशापेन कृमिभूतो ऽपतं भुवि

maharṣer abhiśāpena kṛmibhūto 'pataṃ bhuvi

12.3.21

अब्रवीत् तु स मां क्रोधात् तव पूर्वपितामहः

abravīt tu sa māṃ krodhāt tava pūrvapitāmahaḥ

12.3.21.2

मूत्रश्लेष्माशनः पाप निरयं प्रतिपत्स्यसे

mūtraśleṣmāśanaḥ pāpa nirayaṃ pratipatsyase

12.3.22

शापस्यान्तो भवेद् ब्रह्मन्न् इत्येवं तम् अथाब्रुवम्

śāpasyānto bhaved brahmann ityevaṃ tam athābruvam

12.3.22.2

भविता भार्गवे राम इति माम् अब्रवीद् भृगुः

bhavitā bhārgave rāma iti mām abravīd bhṛguḥ

12.3.23

सो ऽहम् एतां गतिं प्राप्तो यथा नकुशलं तथा

so 'ham etāṃ gatiṃ prāpto yathā nakuśalaṃ tathā

12.3.23.2

त्वया साधो समागम्य विमुक्तः पापयोनितः

tvayā sādho samāgamya vimuktaḥ pāpayonitaḥ

12.3.24

एवम् उक्त्वा नमस्कृत्य ययौ रामं महासुरः

evam uktvā namaskṛtya yayau rāmaṃ mahāsuraḥ

12.3.24.2

रामः कर्णं तु सक्रोधम् इदं वचनम् अब्रवीत्

rāmaḥ karṇaṃ tu sakrodham idaṃ vacanam abravīt

12.3.25

अतिदुःखम् इदं मूढ न जातु ब्राह्मणः सहेत्

atiduḥkham idaṃ mūḍha na jātu brāhmaṇaḥ sahet

12.3.25.2

क्षत्रियस्यैव ते धैर्यं कामया सत्यम् उच्यताम्

kṣatriyasyaiva te dhairyaṃ kāmayā satyam ucyatām

12.3.26

तम् उवाच ततः कर्णः शापभीतः प्रसादयन्

tam uvāca tataḥ karṇaḥ śāpabhītaḥ prasādayan

12.3.26.2

ब्रह्मक्षत्रान्तरे सूतं जातं मां विद्धि भार्गव

brahmakṣatrāntare sūtaṃ jātaṃ māṃ viddhi bhārgava