12.1.31

तम् अवोचत् किल पृथा पुनः पृथुलवक्षसम्

tam avocat kila pṛthā punaḥ pṛthulavakṣasam

12.1.31.2

चतुर्णाम् अभयं देहि कामं युध्यस्व फल्गुनम्

caturṇām abhayaṃ dehi kāmaṃ yudhyasva phalgunam

12.1.32

सो ऽब्रवीन्मातरं धीमान् वेपमानः कृताञ्जलिः

so 'bravīnmātaraṃ dhīmān vepamānaḥ kṛtāñjaliḥ

12.1.32.2

प्राप्तान् विषह्यांश्चतुरो न हनिष्यामि ते सुतान्

prāptān viṣahyāṃścaturo na haniṣyāmi te sutān

12.1.33

पञ्चैव हि सुता मातर् भविष्यन्ति हि ते ध्रुवम्

pañcaiva hi sutā mātar bhaviṣyanti hi te dhruvam

12.1.33.2

सकर्णा वा हते पार्थे सार्जुना वा हते मयि

sakarṇā vā hate pārthe sārjunā vā hate mayi

12.1.34

तं पुत्रगृद्धिनी भूयो माता पुत्रम् अथाब्रवीत्

taṃ putragṛddhinī bhūyo mātā putram athābravīt

12.1.34.2

भ्रातॄणां स्वस्ति कुर्वीथा येषां स्वस्ति चिकीर्षसि

bhrātṝṇāṃ svasti kurvīthā yeṣāṃ svasti cikīrṣasi

12.1.35

तम् एवम् उक्त्वा तु पृथा विसृज्योपययौ गृहान्

tam evam uktvā tu pṛthā visṛjyopayayau gṛhān

12.1.35.2

सो ऽर्जुनेन हतो वीरो भ्राता भ्रात्रा सहोदरः

so 'rjunena hato vīro bhrātā bhrātrā sahodaraḥ

12.1.36

न चैव विवृतो मन्त्रः पृथायास्तस्य वा मुने

na caiva vivṛto mantraḥ pṛthāyāstasya vā mune

12.1.36.2

अथ शूरो महेष्वासः पार्थेनासौ निपातितः

atha śūro maheṣvāsaḥ pārthenāsau nipātitaḥ

12.1.37

अहं त्वज्ञासिषं पश्चात् स्वसोदर्यं

ahaṃ tvajñāsiṣaṃ paścāt svasodaryaṃ

12.1.37.2

पूर्वजं भ्रातरं कर्णं पृथाया वचनात् प्रभो

pūrvajaṃ bhrātaraṃ karṇaṃ pṛthāyā vacanāt prabho

12.1.38

तेन मे दूयते ऽतीव हृदयं भ्रातृघातिनः

tena me dūyate 'tīva hṛdayaṃ bhrātṛghātinaḥ

12.1.38.2

कर्णार्जुनसहायो ऽहं जयेयम् अपि वासवम्

karṇārjunasahāyo 'haṃ jayeyam api vāsavam

12.1.39

सभायां क्लिश्यमानस्य धार्तराष्ट्रैर् दुरात्मभिः

sabhāyāṃ kliśyamānasya dhārtarāṣṭrair durātmabhiḥ

12.1.39.2

सहसोत्पतितः क्रोधः कर्णं दृष्ट्वा प्रशाम्यति

sahasotpatitaḥ krodhaḥ karṇaṃ dṛṣṭvā praśāmyati

12.1.40

यदा ह्यस्य गिरो रूक्षाः शृणोमि कटुकोदयाः

yadā hyasya giro rūkṣāḥ śṛṇomi kaṭukodayāḥ

12.1.40.2

सभायां गदतो द्यूते दुर्योधनहितैषिणः

sabhāyāṃ gadato dyūte duryodhanahitaiṣiṇaḥ