11.27.7.2

अर्जुनेन हतः संख्ये वीरलक्षणलक्षितः

arjunena hataḥ saṃkhye vīralakṣaṇalakṣitaḥ

11.27.8

यं सूतपुत्रं मन्यध्वं राधेयम् इति पाण्डवाः

yaṃ sūtaputraṃ manyadhvaṃ rādheyam iti pāṇḍavāḥ

11.27.8.2

यो व्यराजच् चमूमध्ये दिवाकर इव प्रभुः

yo vyarājac camūmadhye divākara iva prabhuḥ

11.27.9

प्रत्ययुध्यत यः सर्वान् पुरा वः सपदानुगान्

pratyayudhyata yaḥ sarvān purā vaḥ sapadānugān

11.27.9.2

दुर्योधनबलं सर्वं यः प्रकर्षन् व्यरोचत

duryodhanabalaṃ sarvaṃ yaḥ prakarṣan vyarocata

11.27.10

यस्य नास्ति समो वीर्ये पृथिव्याम् अपि कश्चन

yasya nāsti samo vīrye pṛthivyām api kaścana

11.27.10.2

सत्यसंधस्य शूरस्य संग्रामेष्व् अपलायिनः

satyasaṃdhasya śūrasya saṃgrāmeṣv apalāyinaḥ

11.27.11

कुरुध्वम् उदकं तस्य भ्रातुर् अक्लिष्टकर्मणः

kurudhvam udakaṃ tasya bhrātur akliṣṭakarmaṇaḥ

11.27.11.2

स हि वः पूर्वजो भ्राता भास्करान् मय्य् अजायत

sa hi vaḥ pūrvajo bhrātā bhāskarān mayy ajāyata

11.27.11.3

कुण्डली कवची शूरो दिवाकरसमप्रभः

kuṇḍalī kavacī śūro divākarasamaprabhaḥ

11.27.12

श्रुत्वा तु पाण्डवाः सर्वे मातुर् वचनम् अप्रियम्

śrutvā tu pāṇḍavāḥ sarve mātur vacanam apriyam

11.27.12.2

कर्णम् एवानुशोचन्त भूयश् चार्ततराभवन्

karṇam evānuśocanta bhūyaś cārtatarābhavan

11.27.13

ततः स पुरुषव्याघ्रः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः

tataḥ sa puruṣavyāghraḥ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ

11.27.13.2

उवाच मातरं वीरो निःश्वसन्न् इव पन्नगः

uvāca mātaraṃ vīro niḥśvasann iva pannagaḥ

11.27.14

यस्येषुपातम् आसाद्य नान्यस् तिष्ठेद् धनंजयात्

yasyeṣupātam āsādya nānyas tiṣṭhed dhanaṃjayāt

11.27.14.2

कथं पुत्रो भवत्यां स देवगर्भः पुराभवत्

kathaṃ putro bhavatyāṃ sa devagarbhaḥ purābhavat

11.27.15

यस्य बाहुप्रतापेन तापिताः सर्वतो वयम्

yasya bāhupratāpena tāpitāḥ sarvato vayam

11.27.15.2

तम् अग्निम् इव वस्त्रेण कथं छादितवत्य्

tam agnim iva vastreṇa kathaṃ chāditavaty

11.27.15.3

यस्य बाहुबलं घोरं धार्तराष्ट्रैर् उपासितम्

yasya bāhubalaṃ ghoraṃ dhārtarāṣṭrair upāsitam

11.27.16

नान्यः कुन्तीसुतात् कर्णाद् अगृह्णाद् रथिनां रथी

nānyaḥ kuntīsutāt karṇād agṛhṇād rathināṃ rathī