Dharmalib

4301–4320 of 56499 verses

11.16.55.2

अगम्यकल्पा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा

agamyakalpā pṛthivī māṃsaśoṇitakardamā

11.16.56

न दुःखेषूचिताः पूर्वं दुःखं गाहन्त्यनिन्दिताः

na duḥkheṣūcitāḥ pūrvaṃ duḥkhaṃ gāhantyaninditāḥ

11.16.56.2

भ्रातृभिः पितृभिः पुत्रैर् उपकीर्णां वसुंधराम्

bhrātṛbhiḥ pitṛbhiḥ putrair upakīrṇāṃ vasuṃdharām

11.16.57

यूथानीव किशोरीणां सुकेशीनां जनार्दन

yūthānīva kiśorīṇāṃ sukeśīnāṃ janārdana

11.16.57.2

स्नुषाणां धृतराष्ट्रस्य पश्य वृन्दान्यनेकशः

snuṣāṇāṃ dhṛtarāṣṭrasya paśya vṛndānyanekaśaḥ

11.16.58

अतो दुःखतरं किं नु केशव प्रतिभाति मे

ato duḥkhataraṃ kiṃ nu keśava pratibhāti me

11.16.58.2

यद् इमाः कुर्वते सर्वा रूपम् उच्चावचं स्त्रियः

yad imāḥ kurvate sarvā rūpam uccāvacaṃ striyaḥ

11.16.59

नूनम् आचरितं पापं मया पूर्वेषु जन्मसु

nūnam ācaritaṃ pāpaṃ mayā pūrveṣu janmasu

11.16.59.2

या पश्यामि हतान् पुत्रान् पौत्रान् भ्रातॄंश्च केशव

yā paśyāmi hatān putrān pautrān bhrātṝṃśca keśava

11.16.59.3

एवम् आर्ता विलपती ददर्श निहतं सुतम्

evam ārtā vilapatī dadarśa nihataṃ sutam

11.17.1

वैशंपायन उवाच

vaiśaṃpāyana uvāca

11.17.1.2

ततो दुर्योधनं दृष्ट्वा गान्धारी शोककर्शिता

tato duryodhanaṃ dṛṣṭvā gāndhārī śokakarśitā

11.17.1.3

सहसा न्यपतद् भूमौ छिन्नेव कदली वने

sahasā nyapatad bhūmau chinneva kadalī vane

11.17.2

सा तु लब्ध्वा पुनः संज्ञां विक्रुश्य च पुनः पुनः

sā tu labdhvā punaḥ saṃjñāṃ vikruśya ca punaḥ punaḥ

11.17.2.2

दुर्योधनम् अभिप्रेक्ष्य शयानं रुधिरोक्षितम्

duryodhanam abhiprekṣya śayānaṃ rudhirokṣitam

11.17.3

परिष्वज्य च गान्धारी कृपणं पर्यदेवयत्

pariṣvajya ca gāndhārī kṛpaṇaṃ paryadevayat

11.17.3.2

हा हा पुत्रेति शोकार्ता विललापाकुलेन्द्रिया

hā hā putreti śokārtā vilalāpākulendriyā

11.17.4

सुगूढजत्रु विपुलं हारनिष्कनिषेवितम्

sugūḍhajatru vipulaṃ hāraniṣkaniṣevitam

11.17.4.2

वारिणा नेत्रजेनोरः सिञ्चन्ती शोकतापिता

vāriṇā netrajenoraḥ siñcantī śokatāpitā

11.17.4.3

समीपस्थं हृषीकेशम् इदं वचनम् अब्रवीत्

samīpasthaṃ hṛṣīkeśam idaṃ vacanam abravīt