13.30.15.2

एवं तस्मै वरं दत्त्वा वासवो ऽन्तरधीयत

evaṃ tasmai varaṃ dattvā vāsavo 'ntaradhīyata

13.30.15.3

प्राणांस्त्यक्त्वा मतङ्गो ऽपि प्राप तत् स्थानम् उत्तमम्

prāṇāṃstyaktvā mataṅgo 'pi prāpa tat sthānam uttamam

13.30.16

एवम् एतत् परं स्थानं ब्राह्मण्यं नाम भारत

evam etat paraṃ sthānaṃ brāhmaṇyaṃ nāma bhārata

13.30.16.2

तच्च दुष्प्रापम् इह वै महेन्द्रवचनं यथा

tacca duṣprāpam iha vai mahendravacanaṃ yathā

13.31.1

युधिष्ठिर उवाच

yudhiṣṭhira uvāca

13.31.1.2

श्रुतं मे महद् आख्यानम् एतत् कुरुकुलोद्वह

śrutaṃ me mahad ākhyānam etat kurukulodvaha

13.31.1.3

सुदुष्प्रापं ब्रवीषि त्वं ब्राह्मण्यं वदतां वर

suduṣprāpaṃ bravīṣi tvaṃ brāhmaṇyaṃ vadatāṃ vara

13.31.2

विश्वामित्रेण च पुरा ब्राह्मण्यं प्राप्तम् इत्युत

viśvāmitreṇa ca purā brāhmaṇyaṃ prāptam ityuta

13.31.2.2

श्रूयते वदसे तच्च दुष्प्रापम् इति सत्तम

śrūyate vadase tacca duṣprāpam iti sattama

13.31.3

वीतहव्यश्च राजर्षिः श्रुतो मे विप्रतां गतः

vītahavyaśca rājarṣiḥ śruto me vipratāṃ gataḥ

13.31.3.2

तद् एव तावद् गाङ्गेय श्रोतुम् इच्छाम्यहं विभो

tad eva tāvad gāṅgeya śrotum icchāmyahaṃ vibho

13.31.4

स केन कर्मणा प्राप्तो ब्राह्मण्यं राजसत्तम

sa kena karmaṇā prāpto brāhmaṇyaṃ rājasattama

13.31.4.2

वरेण तपसा वापि तन्मे व्याख्यातुम् अर्हति

vareṇa tapasā vāpi tanme vyākhyātum arhati

13.31.5

भीष्म उवाच

bhīṣma uvāca

13.31.5.2

शृणु राजन् यथा राजा वीतहव्यो महायशाः

śṛṇu rājan yathā rājā vītahavyo mahāyaśāḥ

13.31.5.3

क्षत्रियः सन् पुनः प्राप्तो ब्राह्मण्यं लोकसत्कृतम्

kṣatriyaḥ san punaḥ prāpto brāhmaṇyaṃ lokasatkṛtam

13.31.6

मनोर् महात्मनस्तात प्रजाधर्मेण शासतः

manor mahātmanastāta prajādharmeṇa śāsataḥ

13.31.6.2

बभूव पुत्रो धर्मात्मा शर्यातिर् इति विश्रुतः

babhūva putro dharmātmā śaryātir iti viśrutaḥ

13.31.7

तस्यान्ववाये द्वौ राजन् राजानौ संबभूवतुः

tasyānvavāye dvau rājan rājānau saṃbabhūvatuḥ

13.31.7.2

हेहयस्तालजङ्घश्च वत्सेषु जयतां वर

hehayastālajaṅghaśca vatseṣu jayatāṃ vara