13.27.31

यावद् अस्थि मनुष्यस्य गङ्गातोयेषु तिष्ठति

yāvad asthi manuṣyasya gaṅgātoyeṣu tiṣṭhati

13.27.31.2

तावद् वर्षसहस्राणि स्वर्गं प्राप्य महीयते

tāvad varṣasahasrāṇi svargaṃ prāpya mahīyate

13.27.32

अपहत्य तमस्तीव्रं यथा भात्युदये रविः

apahatya tamastīvraṃ yathā bhātyudaye raviḥ

13.27.32.2

तथापहत्य पाप्मानं भाति गङ्गाजलोक्षितः

tathāpahatya pāpmānaṃ bhāti gaṅgājalokṣitaḥ

13.27.33

विसोमा इव शर्वर्यो विपुष्पास्तरवो यथा

visomā iva śarvaryo vipuṣpāstaravo yathā

13.27.33.2

तद्वद् देशा दिशश्चैव हीना गङ्गाजलैः शुभैः

tadvad deśā diśaścaiva hīnā gaṅgājalaiḥ śubhaiḥ

13.27.34

वर्णाश्रमा यथा सर्वे स्वधर्मज्ञानवर्जिताः

varṇāśramā yathā sarve svadharmajñānavarjitāḥ

13.27.34.2

क्रतवश्च यथासोमास्तथा गङ्गां विना जगत्

kratavaśca yathāsomāstathā gaṅgāṃ vinā jagat

13.27.35

यथा हीनं नभो ऽर्केण भूः शैलैः खं च वायुना

yathā hīnaṃ nabho 'rkeṇa bhūḥ śailaiḥ khaṃ ca vāyunā

13.27.35.2

तथा देशा दिशश्चैव गङ्गाहीना न संशयः

tathā deśā diśaścaiva gaṅgāhīnā na saṃśayaḥ

13.27.36

त्रिषु लोकेषु ये केचित् प्राणिनः सर्व एव ते

triṣu lokeṣu ye kecit prāṇinaḥ sarva eva te

13.27.36.2

तर्प्यमाणाः परां तृप्तिं यान्ति गङ्गाजलैः शुभैः

tarpyamāṇāḥ parāṃ tṛptiṃ yānti gaṅgājalaiḥ śubhaiḥ

13.27.37

यस्तु सूर्येण निष्टप्तं गाङ्गेयं पिबते जलम्

yastu sūryeṇa niṣṭaptaṃ gāṅgeyaṃ pibate jalam

13.27.37.2

गवां निर्हारनिर्मुक्ताद् यावकात् तद् विशिष्यते

gavāṃ nirhāranirmuktād yāvakāt tad viśiṣyate

13.27.38

इन्दुव्रतसहस्रं तु चरेद् यः कायशोधनम्

induvratasahasraṃ tu cared yaḥ kāyaśodhanam

13.27.38.2

पिबेद् यश्चापि गङ्गाम्भः समौ स्यातां न वा समौ

pibed yaścāpi gaṅgāmbhaḥ samau syātāṃ na vā samau

13.27.39

तिष्ठेद् युगसहस्रं तु पादेनैकेन यः पुमान्

tiṣṭhed yugasahasraṃ tu pādenaikena yaḥ pumān

13.27.39.2

मासम् एकं तु गङ्गायां समौ स्यातां न वा समौ

māsam ekaṃ tu gaṅgāyāṃ samau syātāṃ na vā samau

13.27.40

लम्बेतावाक्शिरा यस्तु युगानाम् अयुतं पुमान्

lambetāvākśirā yastu yugānām ayutaṃ pumān

13.27.40.2

तिष्ठेद् यथेष्टं यश्चापि गङ्गायां स विशिष्यते

tiṣṭhed yatheṣṭaṃ yaścāpi gaṅgāyāṃ sa viśiṣyate