Dharmalib

35521–35540 of 56499 verses

13.21.3.2

भद्रासनं ततश्चित्रं ऋषिर् अन्वाविशन्नवम्

bhadrāsanaṃ tataścitraṃ ṛṣir anvāviśannavam

13.21.4

अथोपविष्टश्च यदा तस्मिन् भद्रासने तदा

athopaviṣṭaśca yadā tasmin bhadrāsane tadā

13.21.4.2

स्नापयामास शनकैस्तम् ऋषिं सुखहस्तवत्

snāpayāmāsa śanakaistam ṛṣiṃ sukhahastavat

13.21.4.3

दिव्यं च विधिवच्चक्रे सोपचारं मुनेस्तदा

divyaṃ ca vidhivaccakre sopacāraṃ munestadā

13.21.5

स तेन सुसुखोष्णेन तस्या हस्तसुखेन च

sa tena susukhoṣṇena tasyā hastasukhena ca

13.21.5.2

व्यतीतां रजनीं कृत्स्नां नाजानात् स महाव्रतः

vyatītāṃ rajanīṃ kṛtsnāṃ nājānāt sa mahāvrataḥ

13.21.6

तत उत्थाय स मुनिस्तदा परमविस्मितः

tata utthāya sa munistadā paramavismitaḥ

13.21.6.2

पूर्वस्यां दिशि सूर्यं च सो ऽपश्यद् उदितं दिवि

pūrvasyāṃ diśi sūryaṃ ca so 'paśyad uditaṃ divi

13.21.7

तस्य बुद्धिर् इयं किं नु मोहस्तत्त्वम् इदं भवेत्

tasya buddhir iyaṃ kiṃ nu mohastattvam idaṃ bhavet

13.21.7.2

अथोपास्य सहस्रांशुं किं करोमीत्युवाच ताम्

athopāsya sahasrāṃśuṃ kiṃ karomītyuvāca tām

13.21.8

सा चामृतरसप्रख्यम् ऋषेर् अन्नम् उपाहरत्

sā cāmṛtarasaprakhyam ṛṣer annam upāharat

13.21.8.2

तस्य स्वादुतयान्नस्य न प्रभूतं चकार सः

tasya svādutayānnasya na prabhūtaṃ cakāra saḥ

13.21.8.3

व्यगमच्चाप्यहःशेषं ततः संध्यागमत् पुनः

vyagamaccāpyahaḥśeṣaṃ tataḥ saṃdhyāgamat punaḥ

13.21.9

अथ स्त्री भगवन्तं सा सुप्यताम् इत्यचोदयत्

atha strī bhagavantaṃ sā supyatām ityacodayat

13.21.9.2

तत्र वै शयने दिव्ये तस्य तस्याश्च कल्पिते

tatra vai śayane divye tasya tasyāśca kalpite

13.21.10

अष्टावक्र उवाच

aṣṭāvakra uvāca

13.21.10.2

न भद्रे परदारेषु मनो मे सम्प्रसजति

na bhadre paradāreṣu mano me samprasajati

13.21.10.3

उत्तिष्ठ भद्रे भद्रं ते स्वप वै विरमस्व च

uttiṣṭha bhadre bhadraṃ te svapa vai viramasva ca

13.21.11

भीष्म उवाच

bhīṣma uvāca

13.21.11.2

सा तदा तेन विप्रेण तथा धृत्या निवर्तिता

sā tadā tena vipreṇa tathā dhṛtyā nivartitā