Dharmalib

35501–35520 of 56499 verses

13.20.70

ब्रह्मर्षिस्ताम् अथोवाच स तथेति युधिष्ठिर

brahmarṣistām athovāca sa tatheti yudhiṣṭhira

13.20.70.2

वत्स्ये ऽहं यावद् उत्साहो भवत्या नात्र संशयः

vatsye 'haṃ yāvad utsāho bhavatyā nātra saṃśayaḥ

13.20.71

अथर्षिर् अभिसम्प्रेक्ष्य स्त्रियं तां जरयान्विताम्

atharṣir abhisamprekṣya striyaṃ tāṃ jarayānvitām

13.20.71.2

चिन्तां परमिकां भेजे संतप्त इव चाभवत्

cintāṃ paramikāṃ bheje saṃtapta iva cābhavat

13.20.72

यद् यद् अङ्गं हि सो ऽपश्यत् तस्या विप्रर्षभस्तदा

yad yad aṅgaṃ hi so 'paśyat tasyā viprarṣabhastadā

13.20.72.2

नारमत् तत्र तत्रास्य दृष्टी रूपपराजिता

nāramat tatra tatrāsya dṛṣṭī rūpaparājitā

13.20.73

देवतेयं गृहस्यास्य शापान्नूनं विरूपिता

devateyaṃ gṛhasyāsya śāpānnūnaṃ virūpitā

13.20.73.2

अस्याश्च कारणं वेत्तुं न युक्तं सहसा मया

asyāśca kāraṇaṃ vettuṃ na yuktaṃ sahasā mayā

13.20.74

इति चिन्ताविषक्तस्य तम् अर्थं ज्ञातुम् इच्छतः

iti cintāviṣaktasya tam arthaṃ jñātum icchataḥ

13.20.74.2

व्यगमत् तद् अहःशेषं मनसा व्याकुलेन तु

vyagamat tad ahaḥśeṣaṃ manasā vyākulena tu

13.20.75

अथ सा स्त्री तदोवाच भगवन् पश्य वै रवेः

atha sā strī tadovāca bhagavan paśya vai raveḥ

13.20.75.2

रूपं संध्याभ्रसंयुक्तं किम् उपस्थाप्यतां तव

rūpaṃ saṃdhyābhrasaṃyuktaṃ kim upasthāpyatāṃ tava

13.20.76

स उवाच तदा तां स्त्रीं स्नानोदकम् इहानय

sa uvāca tadā tāṃ strīṃ snānodakam ihānaya

13.20.76.2

उपासिष्ये ततः संध्यां वाग्यतो नियतेन्द्रियः

upāsiṣye tataḥ saṃdhyāṃ vāgyato niyatendriyaḥ

13.21.1

भीष्म उवाच

bhīṣma uvāca

13.21.1.2

अथ सा स्त्री तम् उक्त्वा तु विप्रम् एवं भवत्विति

atha sā strī tam uktvā tu vipram evaṃ bhavatviti

13.21.1.3

तैलं दिव्यम् उपादाय स्नानशाटीम् उपानयत्

tailaṃ divyam upādāya snānaśāṭīm upānayat

13.21.2

अनुज्ञाता च मुनिना सा स्त्री तेन महात्मना

anujñātā ca muninā sā strī tena mahātmanā

13.21.2.2

अथास्य तैलेनाङ्गानि सर्वाण्येवाभ्यमृक्षयत्

athāsya tailenāṅgāni sarvāṇyevābhyamṛkṣayat

13.21.3

शनैश्चोत्सादितस्तत्र स्नानशालाम् उपागमत्

śanaiścotsāditastatra snānaśālām upāgamat