Dharmalib

35421–35440 of 56499 verses

13.20.32.3

मणिभूमौ निविष्टाश्च पुष्करिण्यस्तथैव च

maṇibhūmau niviṣṭāśca puṣkariṇyastathaiva ca

13.20.33

अन्यान्यपि सुरम्याणि ददर्श सुबहून्यथ

anyānyapi suramyāṇi dadarśa subahūnyatha

13.20.33.2

भृशं तस्य मनो रेमे महर्षेर् भावितात्मनः

bhṛśaṃ tasya mano reme maharṣer bhāvitātmanaḥ

13.20.34

स तत्र काञ्चनं दिव्यं सर्वरत्नमयं गृहम्

sa tatra kāñcanaṃ divyaṃ sarvaratnamayaṃ gṛham

13.20.34.2

ददर्शाद्भुतसंकाशं धनदस्य गृहाद् वरम्

dadarśādbhutasaṃkāśaṃ dhanadasya gṛhād varam

13.20.35

महान्तो यत्र विविधाः प्रासादाः पर्वतोपमाः

mahānto yatra vividhāḥ prāsādāḥ parvatopamāḥ

13.20.35.2

विमानानि च रम्याणि रत्नानि विविधानि च

vimānāni ca ramyāṇi ratnāni vividhāni ca

13.20.36

मन्दारपुष्पैः संकीर्णा तथा मन्दाकिनी नदी

mandārapuṣpaiḥ saṃkīrṇā tathā mandākinī nadī

13.20.36.2

स्वयंप्रभाश्च मणयो वज्रैर् भूमिश्च भूषिता

svayaṃprabhāśca maṇayo vajrair bhūmiśca bhūṣitā

13.20.37

नानाविधैश्च भवनैर् विचित्रमणितोरणैः

nānāvidhaiśca bhavanair vicitramaṇitoraṇaiḥ

13.20.37.2

मुक्ताजालपरिक्षिप्तैर् मणिरत्नविभूषितैः

muktājālaparikṣiptair maṇiratnavibhūṣitaiḥ

13.20.37.3

मनोदृष्टिहरै रम्यैः सर्वतः संवृतं शुभैः

manodṛṣṭiharai ramyaiḥ sarvataḥ saṃvṛtaṃ śubhaiḥ

13.20.38

ऋषिः समन्ततो ऽपश्यत् तत्र तत्र मनोरमम्

ṛṣiḥ samantato 'paśyat tatra tatra manoramam

13.20.38.2

ततो ऽभवत् तस्य चिन्ता क्व मे वासो भवेद् इति

tato 'bhavat tasya cintā kva me vāso bhaved iti

13.20.39

अथ द्वारं समभितो गत्वा स्थित्वा ततो ऽब्रवीत्

atha dvāraṃ samabhito gatvā sthitvā tato 'bravīt

13.20.39.2

अतिथिं माम् अनुप्राप्तम् अनुजानन्तु ये ऽत्र वै

atithiṃ mām anuprāptam anujānantu ye 'tra vai

13.20.40

अथ कन्यापरिवृता गृहात् तस्माद् विनिःसृताः

atha kanyāparivṛtā gṛhāt tasmād viniḥsṛtāḥ

13.20.40.2

नानारूपाः सप्त विभो कन्याः सर्वा मनोहराः

nānārūpāḥ sapta vibho kanyāḥ sarvā manoharāḥ

13.20.41

यां याम् अपश्यत् कन्यां स सा सा तस्य मनो ऽहरत्

yāṃ yām apaśyat kanyāṃ sa sā sā tasya mano 'harat

13.20.41.2

नाशक्नुवद् धारयितुं मनो ऽथास्यावसीदति

nāśaknuvad dhārayituṃ mano 'thāsyāvasīdati