11.1.22.3

सृञ्जये पुत्रशोकार्ते यद् ऊचुर् मुनयः पुरा

sṛñjaye putraśokārte yad ūcur munayaḥ purā

11.1.23

तथा यौवनजं दर्पम् आस्थिते ते सुते नृप

tathā yauvanajaṃ darpam āsthite te sute nṛpa

11.1.23.2

न त्वया सुहृदां वाक्यं ब्रुवताम् अवधारितम्

na tvayā suhṛdāṃ vākyaṃ bruvatām avadhāritam

11.1.23.3

स्वार्थश्च न कृतः कश्चिल् लुब्धेन फलगृद्धिना

svārthaśca na kṛtaḥ kaścil lubdhena phalagṛddhinā

11.1.24

तव दुःशासनो मन्त्री राधेयश्च दुरात्मवान्

tava duḥśāsano mantrī rādheyaśca durātmavān

11.1.24.2

शकुनिश्चैव दुष्टात्मा चित्रसेनश्च दुर्मतिः

śakuniścaiva duṣṭātmā citrasenaśca durmatiḥ

11.1.24.3

शल्यश्च येन वै सर्वं शल्यभूतं कृतं जगत्

śalyaśca yena vai sarvaṃ śalyabhūtaṃ kṛtaṃ jagat

11.1.25

कुरुवृद्धस्य भीष्मस्य गान्धार्या विदुरस्य च

kuruvṛddhasya bhīṣmasya gāndhāryā vidurasya ca

11.1.25.2

न कृतं वचनं तेन तव पुत्रेण भारत

na kṛtaṃ vacanaṃ tena tava putreṇa bhārata

11.1.26

न धर्मः सत्कृतः कश्चिन्नित्यं युद्धम् इति ब्रुवन्

na dharmaḥ satkṛtaḥ kaścinnityaṃ yuddham iti bruvan

11.1.26.2

क्षपिताः क्षत्रियाः सर्वे शत्रूणां वर्धितं यशः

kṣapitāḥ kṣatriyāḥ sarve śatrūṇāṃ vardhitaṃ yaśaḥ

11.1.27

मध्यस्थो हि त्वम् अप्यासीर् न क्षमं किंचिद् उक्तवान्

madhyastho hi tvam apyāsīr na kṣamaṃ kiṃcid uktavān

11.1.27.2

धूर् धरेण त्वया भारस्तुलया न समं धृतः

dhūr dhareṇa tvayā bhārastulayā na samaṃ dhṛtaḥ

11.1.28

आदावेव मनुष्येण वर्तितव्यं यथा क्षमम्

ādāveva manuṣyeṇa vartitavyaṃ yathā kṣamam

11.1.28.2

यथा नातीतम् अर्थं वै पश्चात्तापेन युज्यते

yathā nātītam arthaṃ vai paścāttāpena yujyate

11.1.29

पुत्रगृद्ध्या त्वया राजन् प्रियं तस्य चिकीर्षता

putragṛddhyā tvayā rājan priyaṃ tasya cikīrṣatā

11.1.29.2

पश्चात्तापम् इदं प्राप्तं न त्वं शोचितुम् अर्हसि

paścāttāpam idaṃ prāptaṃ na tvaṃ śocitum arhasi

11.1.30

मधु यः केवलं दृष्ट्वा प्रपातं नानुपश्यति

madhu yaḥ kevalaṃ dṛṣṭvā prapātaṃ nānupaśyati

11.1.30.2

स भ्रष्टो मधुलोभेन शोचत्येव यथा भवान्

sa bhraṣṭo madhulobhena śocatyeva yathā bhavān

11.1.31

अर्थान्न शोचन् प्राप्नोति न शोचन् विन्दते सुखम्

arthānna śocan prāpnoti na śocan vindate sukham