13.17.4.2

प्रवरं प्रथमं स्वर्ग्यं सर्वभूतहितं शुभम्

pravaraṃ prathamaṃ svargyaṃ sarvabhūtahitaṃ śubham

13.17.4.3

श्रुतैः सर्वत्र जगति ब्रह्मलोकावतारितैः

śrutaiḥ sarvatra jagati brahmalokāvatāritaiḥ

13.17.5

यत् तद् रहस्यं परमं ब्रह्मप्रोक्तं सनातनम्

yat tad rahasyaṃ paramaṃ brahmaproktaṃ sanātanam

13.17.5.2

वक्ष्ये यदुकुलश्रेष्ठ शृणुष्वावहितो मम

vakṣye yadukulaśreṣṭha śṛṇuṣvāvahito mama

13.17.6

परत्वेन भवं देवं भक्तस्त्वं परमेश्वरम्

paratvena bhavaṃ devaṃ bhaktastvaṃ parameśvaram

13.17.6.2

तेन ते श्रावयिष्यामि यत् तद् ब्रह्म सनातनम्

tena te śrāvayiṣyāmi yat tad brahma sanātanam

13.17.7

न शक्यं विस्तरात् कृत्स्नं वक्तुं शर्वस्य केनचित्

na śakyaṃ vistarāt kṛtsnaṃ vaktuṃ śarvasya kenacit

13.17.7.2

युक्तेनापि विभूतीनाम् अपि वर्षशतैर् अपि

yuktenāpi vibhūtīnām api varṣaśatair api

13.17.8

यस्यादिर् मध्यम् अन्तश्च सुरैर् अपि न गम्यते

yasyādir madhyam antaśca surair api na gamyate

13.17.8.2

कस्तस्य शक्नुयाद् वक्तुं गुणान् कार्त्स्न्येन माधव

kastasya śaknuyād vaktuṃ guṇān kārtsnyena mādhava

13.17.9

किं तु देवस्य महतः संक्षिप्तार्थपदाक्षरम्

kiṃ tu devasya mahataḥ saṃkṣiptārthapadākṣaram

13.17.9.2

शक्तितश्चरितं वक्ष्ये प्रसादात् तस्य चैव हि

śaktitaścaritaṃ vakṣye prasādāt tasya caiva hi

13.17.10

अप्राप्येह ततो ऽनुज्ञां न शक्यः स्तोतुम् ईश्वरः

aprāpyeha tato 'nujñāṃ na śakyaḥ stotum īśvaraḥ

13.17.10.2

यदा तेनाभ्यनुज्ञातः स्तुवत्येव सदा भवम्

yadā tenābhyanujñātaḥ stuvatyeva sadā bhavam

13.17.11

अनादिनिधनस्याहं सर्वयोनेर् महात्मनः

anādinidhanasyāhaṃ sarvayoner mahātmanaḥ

13.17.11.2

नाम्नां कंचित् समुद्देशं वक्ष्ये ह्यव्यक्तयोनिनः

nāmnāṃ kaṃcit samuddeśaṃ vakṣye hyavyaktayoninaḥ

13.17.12

वरदस्य वरेण्यस्य विश्वरूपस्य धीमतः

varadasya vareṇyasya viśvarūpasya dhīmataḥ

13.17.12.2

शृणु नामसमुद्देशं यद् उक्तं पद्मयोनिना

śṛṇu nāmasamuddeśaṃ yad uktaṃ padmayoninā

13.17.13

दश नामसहस्राणि यान्याह प्रपितामहः

daśa nāmasahasrāṇi yānyāha prapitāmahaḥ

13.17.13.2

तानि निर्मथ्य मनसा दध्नो घृतम् इवोद्धृतम्

tāni nirmathya manasā dadhno ghṛtam ivoddhṛtam