13.7.13.2

अक्षयास्तस्य वै लोकाः सर्वकामगमास्तथा

akṣayāstasya vai lokāḥ sarvakāmagamāstathā

13.7.14

धनं लभेत दानेन मौनेनाज्ञां विशां पते

dhanaṃ labheta dānena maunenājñāṃ viśāṃ pate

13.7.14.2

उपभोगांश्च तपसा ब्रह्मचर्येण जीवितम्

upabhogāṃśca tapasā brahmacaryeṇa jīvitam

13.7.15

रूपम् ऐश्वर्यम् आरोग्यम् अहिंसाफलम् अश्नुते

rūpam aiśvaryam ārogyam ahiṃsāphalam aśnute

13.7.15.2

फलमूलाशिनां राज्यं स्वर्गः पर्णाशिनां तथा

phalamūlāśināṃ rājyaṃ svargaḥ parṇāśināṃ tathā

13.7.16

प्रायोपवेशनाद् राज्यं सर्वत्र सुखम् उच्यते

prāyopaveśanād rājyaṃ sarvatra sukham ucyate

13.7.16.2

स्वर्गं सत्येन लभते दीक्षया कुलम् उत्तमम्

svargaṃ satyena labhate dīkṣayā kulam uttamam

13.7.17

गवाढ्यः शाकदीक्षायां स्वर्गगामी तृणाशनः

gavāḍhyaḥ śākadīkṣāyāṃ svargagāmī tṛṇāśanaḥ

13.7.17.2

स्त्रियस्त्रिषवणं स्नात्वा वायुं पीत्वा क्रतुं लभेत्

striyastriṣavaṇaṃ snātvā vāyuṃ pītvā kratuṃ labhet

13.7.18

सलिलाशी भवेद् यश्च सदाग्निः संस्कृतो द्विजः

salilāśī bhaved yaśca sadāgniḥ saṃskṛto dvijaḥ

13.7.18.2

मरुं साधयतो राज्यं नाकपृष्ठम् अनाशके

maruṃ sādhayato rājyaṃ nākapṛṣṭham anāśake

13.7.19

उपवासं च दीक्षां च अभिषेकं च पार्थिव

upavāsaṃ ca dīkṣāṃ ca abhiṣekaṃ ca pārthiva

13.7.19.2

कृत्वा द्वादशवर्षाणि वीरस्थानाद् विशिष्यते

kṛtvā dvādaśavarṣāṇi vīrasthānād viśiṣyate

13.7.20

अधीत्य सर्ववेदान् वै सद्यो दुःखात् प्रमुच्यते

adhītya sarvavedān vai sadyo duḥkhāt pramucyate

13.7.20.2

मानसं हि चरन् धर्मं स्वर्गलोकम् अवाप्नुयात्

mānasaṃ hi caran dharmaṃ svargalokam avāpnuyāt

13.7.21

या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर् या न जीर्यति जीर्यतः

yā dustyajā durmatibhir yā na jīryati jīryataḥ

13.7.21.2

यो ऽसौ प्राणान्तिको रोगस्तां तृष्णां त्यजतः सुखम्

yo 'sau prāṇāntiko rogastāṃ tṛṣṇāṃ tyajataḥ sukham

13.7.22

यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम्

yathā dhenusahasreṣu vatso vindati mātaram

13.7.22.2

एवं पूर्वकृतं कर्म कर्तारम् अनुगच्छति

evaṃ pūrvakṛtaṃ karma kartāram anugacchati

13.7.23

अचोद्यमानानि यथा पुष्पाणि च फलानि च

acodyamānāni yathā puṣpāṇi ca phalāni ca