13.6.23.2

कथं कर्म विना दैवं स्थास्यते स्थापयिष्यति

kathaṃ karma vinā daivaṃ sthāsyate sthāpayiṣyati

13.6.24

न दैवतानि लोके ऽस्मिन् व्यापारं यान्ति कस्यचित्

na daivatāni loke 'smin vyāpāraṃ yānti kasyacit

13.6.24.2

व्यासङ्गं जनयन्त्युग्रम् आत्माभिभवशङ्कया

vyāsaṅgaṃ janayantyugram ātmābhibhavaśaṅkayā

13.6.25

ऋषीणां देवतानां च सदा भवति विग्रहः

ṛṣīṇāṃ devatānāṃ ca sadā bhavati vigrahaḥ

13.6.25.2

कस्य वाचा ह्यदैवं स्याद् यतो दैवं प्रवर्तते

kasya vācā hyadaivaṃ syād yato daivaṃ pravartate

13.6.26

कथं चास्य समुत्पत्तिर् यथा दैवं प्रवर्तते

kathaṃ cāsya samutpattir yathā daivaṃ pravartate

13.6.26.2

एवं त्रिदशलोके ऽपि प्राप्यन्ते बहवश्छलाः

evaṃ tridaśaloke 'pi prāpyante bahavaśchalāḥ

13.6.27

आत्मैव ह्यात्मनो बन्धुर् आत्मैव रिपुर् आत्मनः

ātmaiva hyātmano bandhur ātmaiva ripur ātmanaḥ

13.6.27.2

आत्मैव चात्मनः साक्षी कृतस्याप्यकृतस्य च

ātmaiva cātmanaḥ sākṣī kṛtasyāpyakṛtasya ca

13.6.28

कृतं च विकृतं किंचित् कृते कर्मणि सिध्यति

kṛtaṃ ca vikṛtaṃ kiṃcit kṛte karmaṇi sidhyati

13.6.28.2

सुकृते दुष्कृतं कर्म न यथार्थं प्रपद्यते

sukṛte duṣkṛtaṃ karma na yathārthaṃ prapadyate

13.6.29

देवानां शरणं पुण्यं सर्वं पुण्यैर् अवाप्यते

devānāṃ śaraṇaṃ puṇyaṃ sarvaṃ puṇyair avāpyate

13.6.29.2

पुण्यशीलं नरं प्राप्य किं दैवं प्रकरिष्यति

puṇyaśīlaṃ naraṃ prāpya kiṃ daivaṃ prakariṣyati

13.6.30

पुरा ययातिर् विभ्रष्टश्च्यावितः पतितः क्षितौ

purā yayātir vibhraṣṭaścyāvitaḥ patitaḥ kṣitau

13.6.30.2

पुनर् आरोपितः स्वर्गं दौहित्रैः पुण्यकर्मभिः

punar āropitaḥ svargaṃ dauhitraiḥ puṇyakarmabhiḥ

13.6.31

पुरूरवाश्च राजर्षिर् द्विजैर् अभिहितः पुरा

purūravāśca rājarṣir dvijair abhihitaḥ purā

13.6.31.2

ऐल इत्यभिविख्यातः स्वर्गं प्राप्तो महीपतिः

aila ityabhivikhyātaḥ svargaṃ prāpto mahīpatiḥ

13.6.32

अश्वमेधादिभिर् यज्ञैः सत्कृतः कोसलाधिपः

aśvamedhādibhir yajñaiḥ satkṛtaḥ kosalādhipaḥ

13.6.32.2

महर्षिशापात् सौदासः पुरुषादत्वम् आगतः

maharṣiśāpāt saudāsaḥ puruṣādatvam āgataḥ

13.6.33

अश्वत्थामा च रामश्च मुनिपुत्रौ धनुर्धरौ

aśvatthāmā ca rāmaśca muniputrau dhanurdharau