12.337.17.2

नारायणो महायोगी शुभाशुभविवर्जितः

nārāyaṇo mahāyogī śubhāśubhavivarjitaḥ

12.337.18

ससृजे नाभितः पुत्रं ब्रह्माणम् अमितप्रभम्

sasṛje nābhitaḥ putraṃ brahmāṇam amitaprabham

12.337.18.2

ततः स प्रादुरभवद् अथैनं वाक्यम् अब्रवीत्

tataḥ sa prādurabhavad athainaṃ vākyam abravīt

12.337.19

मम त्वं नाभितो जातः प्रजासर्गकरः प्रभुः

mama tvaṃ nābhito jātaḥ prajāsargakaraḥ prabhuḥ

12.337.19.2

सृज प्रजास्त्वं विविधा ब्रह्मन् सजडपण्डिताः

sṛja prajāstvaṃ vividhā brahman sajaḍapaṇḍitāḥ

12.337.20

स एवम् उक्तो विमुखश्चिन्ताव्याकुलमानसः

sa evam ukto vimukhaścintāvyākulamānasaḥ

12.337.20.2

प्रणम्य वरदं देवम् उवाच हरिम् ईश्वरम्

praṇamya varadaṃ devam uvāca harim īśvaram

12.337.21

का शक्तिर् मम देवेश प्रजाः स्रष्टुं नमो ऽस्तु ते

kā śaktir mama deveśa prajāḥ sraṣṭuṃ namo 'stu te

12.337.21.2

अप्रज्ञावान् अहं देव विधत्स्व यद् अनन्तरम्

aprajñāvān ahaṃ deva vidhatsva yad anantaram

12.337.22

स एवम् उक्तो भगवान् भूत्वाथान्तर्हितस्ततः

sa evam ukto bhagavān bhūtvāthāntarhitastataḥ

12.337.22.2

चिन्तयामास देवेशो बुद्धिं बुद्धिमतां वरः

cintayāmāsa deveśo buddhiṃ buddhimatāṃ varaḥ

12.337.23

स्वरूपिणी ततो बुद्धिर् उपतस्थे हरिं प्रभुम्

svarūpiṇī tato buddhir upatasthe hariṃ prabhum

12.337.23.2

योगेन चैनां निर्योगः स्वयं नियुयुजे तदा

yogena caināṃ niryogaḥ svayaṃ niyuyuje tadā

12.337.24

स ताम् ऐश्वर्ययोगस्थां बुद्धिं शक्तिमतीं सतीम्

sa tām aiśvaryayogasthāṃ buddhiṃ śaktimatīṃ satīm

12.337.24.2

उवाच वचनं देवो बुद्धिं वै प्रभुर् अव्ययः

uvāca vacanaṃ devo buddhiṃ vai prabhur avyayaḥ

12.337.25

ब्रह्माणं प्रविशस्वेति लोकसृष्ट्यर्थसिद्धये

brahmāṇaṃ praviśasveti lokasṛṣṭyarthasiddhaye

12.337.25.2

ततस्तम् ईश्वरादिष्टा बुद्धिः क्षिप्रं विवेश सा

tatastam īśvarādiṣṭā buddhiḥ kṣipraṃ viveśa sā

12.337.26

अथैनं बुद्धिसंयुक्तं पुनः स ददृशे हरिः

athainaṃ buddhisaṃyuktaṃ punaḥ sa dadṛśe hariḥ

12.337.26.2

भूयश्चैनं वचः प्राह सृजेमा विविधाः प्रजाः

bhūyaścainaṃ vacaḥ prāha sṛjemā vividhāḥ prajāḥ

12.337.27

एवम् उक्त्वा स भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत

evam uktvā sa bhagavāṃstatraivāntaradhīyata