12.332.20

ये तु तस्यैव देवस्य प्रादुर्भावाः सुरप्रियाः

ye tu tasyaiva devasya prādurbhāvāḥ surapriyāḥ

12.332.20.2

भविष्यन्ति त्रिलोकस्थास्तेषां स्वस्तीत्यतो द्विज

bhaviṣyanti trilokasthāsteṣāṃ svastītyato dvija

12.332.21

विधिना स्वेन युक्ताभ्यां यथापूर्वं द्विजोत्तम

vidhinā svena yuktābhyāṃ yathāpūrvaṃ dvijottama

12.332.21.2

आस्थिताभ्यां सर्वकृच्छ्रं व्रतं सम्यक् तद् उत्तमम्

āsthitābhyāṃ sarvakṛcchraṃ vrataṃ samyak tad uttamam

12.332.22

आवाभ्याम् अपि दृष्टस्त्वं श्वेतद्वीपे तपोधन

āvābhyām api dṛṣṭastvaṃ śvetadvīpe tapodhana

12.332.22.2

समागतो भगवता संजल्पं कृतवान् यथा

samāgato bhagavatā saṃjalpaṃ kṛtavān yathā

12.332.23

सर्वं हि नौ संविदितं त्रैलोक्ये सचराचरे

sarvaṃ hi nau saṃviditaṃ trailokye sacarācare

12.332.23.2

यद् भविष्यति वृत्तं वा वर्तते वा शुभाशुभम्

yad bhaviṣyati vṛttaṃ vā vartate vā śubhāśubham

12.332.24

वैशंपायन उवाच

vaiśaṃpāyana uvāca

12.332.24.2

एतच्छ्रुत्वा तयोर् वाक्यं तपस्युग्रे ऽभ्यवर्तत

etacchrutvā tayor vākyaṃ tapasyugre 'bhyavartata

12.332.24.3

नारदः प्राञ्जलिर् भूत्वा नारायणपरायणः

nāradaḥ prāñjalir bhūtvā nārāyaṇaparāyaṇaḥ

12.332.25

जजाप विधिवन्मन्त्रान्नारायणगतान् बहून्

jajāpa vidhivanmantrānnārāyaṇagatān bahūn

12.332.25.2

दिव्यं वर्षसहस्रं हि नरनारायणाश्रमे

divyaṃ varṣasahasraṃ hi naranārāyaṇāśrame

12.332.26

अवसत् स महातेजा नारदो भगवान् ऋषिः

avasat sa mahātejā nārado bhagavān ṛṣiḥ

12.332.26.2

तम् एवाभ्यर्चयन् देवं नरनारायणौ च तौ

tam evābhyarcayan devaṃ naranārāyaṇau ca tau

12.333.1

वैशंपायन उवाच

vaiśaṃpāyana uvāca

12.333.1.2

कस्यचित् त्वथ कालस्य नारदः परमेष्ठिजः

kasyacit tvatha kālasya nāradaḥ parameṣṭhijaḥ

12.333.1.3

दैवं कृत्वा यथान्यायं पित्र्यं चक्रे ततः परम्

daivaṃ kṛtvā yathānyāyaṃ pitryaṃ cakre tataḥ param

12.333.2

ततस्तं वचनं प्राह ज्येष्ठो धर्मात्मजः प्रभुः

tatastaṃ vacanaṃ prāha jyeṣṭho dharmātmajaḥ prabhuḥ

12.333.2.2

क इज्यते द्विजश्रेष्ठ दैवे पित्र्ये च कल्पिते

ka ijyate dvijaśreṣṭha daive pitrye ca kalpite