12.329.16.3

यस्मान्ममोपस्पृशतः कलुषीभूता न प्रसादम् उपगतास्तस्माद् अद्यप्रभृति झषमकरमत्स्यकच्छपजन्तुसंकीर्णाः कलुषीभवतेति

yasmānmamopaspṛśataḥ kaluṣībhūtā na prasādam upagatāstasmād adyaprabhṛti jhaṣamakaramatsyakacchapajantusaṃkīrṇāḥ kaluṣībhavateti

12.329.16.4

तदाप्रभृत्यापो यादोभिः संकीर्णाः संवृत्ताः

tadāprabhṛtyāpo yādobhiḥ saṃkīrṇāḥ saṃvṛttāḥ

12.329.17

विश्वरूपो वै त्वाष्ट्रः पुरोहितो देवानाम् आसीत् स्वस्रीयो ऽसुराणाम्

viśvarūpo vai tvāṣṭraḥ purohito devānām āsīt svasrīyo 'surāṇām

12.329.17.2

स प्रत्यक्षं देवेभ्यो भागम् अददत् परोक्षम् असुरेभ्यः

sa pratyakṣaṃ devebhyo bhāgam adadat parokṣam asurebhyaḥ

12.329.18

अथ हिरण्यकशिपुं पुरस्कृत्य विश्वरूपमातरं स्वसारम् असुरा वरम् अयाचन्त

atha hiraṇyakaśipuṃ puraskṛtya viśvarūpamātaraṃ svasāram asurā varam ayācanta

12.329.18.2

हे स्वसर् अयं ते पुत्रस्त्वाष्ट्रो विश्वरूपस्त्रिशिरा देवानां पुरोहितः प्रत्यक्षं देवेभ्यो भागम् अददत् परोक्षम् अस्माकम्

he svasar ayaṃ te putrastvāṣṭro viśvarūpastriśirā devānāṃ purohitaḥ pratyakṣaṃ devebhyo bhāgam adadat parokṣam asmākam

12.329.18.3

ततो देवा वर्धन्ते वयं क्षीयामः

tato devā vardhante vayaṃ kṣīyāmaḥ

12.329.18.4

तद् एनं त्वं वारयितुम् अर्हसि तथा यथास्मान् भजेद् इति

tad enaṃ tvaṃ vārayitum arhasi tathā yathāsmān bhajed iti

12.329.19

अथ विश्वरूपं नन्दनवनम् उपगतं मातोवाच

atha viśvarūpaṃ nandanavanam upagataṃ mātovāca

12.329.19.2

पुत्र किं परपक्षवर्धनस्त्वं मातुलपक्षं नाशयसि

putra kiṃ parapakṣavardhanastvaṃ mātulapakṣaṃ nāśayasi

12.329.19.3

नार्हस्येवं कर्तुम् इति

nārhasyevaṃ kartum iti

12.329.19.4

स विश्वरूपो मातुर् वाक्यम् अनतिक्रमणीयम् इति मत्वा सम्पूज्य हिरण्यकशिपुम् अगात्

sa viśvarūpo mātur vākyam anatikramaṇīyam iti matvā sampūjya hiraṇyakaśipum agāt

12.329.20

हैरण्यगर्भाच्च वसिष्ठाद्धिरण्यकशिपुः शापं प्राप्तवान्

hairaṇyagarbhācca vasiṣṭhāddhiraṇyakaśipuḥ śāpaṃ prāptavān

12.329.20.2

यस्मात् त्वयान्यो वृतो होता तस्माद् असमाप्तयज्ञस्त्वम् अपूर्वात् सत्त्वजाताद् वधं प्राप्स्यसीति

yasmāt tvayānyo vṛto hotā tasmād asamāptayajñastvam apūrvāt sattvajātād vadhaṃ prāpsyasīti

12.329.20.3

तच्छापदानाद्धिरण्यकशिपुः प्राप्तवान् वधम्

tacchāpadānāddhiraṇyakaśipuḥ prāptavān vadham

12.329.21

विश्वरूपो मातृपक्षवर्धनो ऽत्यर्थं तपस्यभवत्

viśvarūpo mātṛpakṣavardhano 'tyarthaṃ tapasyabhavat

12.329.21.2

तस्य व्रतभङ्गार्थम् इन्द्रो बह्वीः श्रीमत्यो ऽप्सरसो नियुयोज

tasya vratabhaṅgārtham indro bahvīḥ śrīmatyo 'psaraso niyuyoja

12.329.21.3

ताश्च दृष्ट्वा मनः क्षुभितं तस्याभवत् तासु चाप्सरःसु नचिराद् एव सक्तो ऽभवत्

tāśca dṛṣṭvā manaḥ kṣubhitaṃ tasyābhavat tāsu cāpsaraḥsu nacirād eva sakto 'bhavat

12.329.21.4

सक्तं चैनं ज्ञात्वाप्सरस ऊचुर् गच्छामहे वयं यथागतम् इति

saktaṃ cainaṃ jñātvāpsarasa ūcur gacchāmahe vayaṃ yathāgatam iti

12.329.22

तास्त्वाष्ट्र उवाच

tāstvāṣṭra uvāca