12.327.14.3

नातप्ततपसा ह्येष नावेदविदुषा तथा

nātaptatapasā hyeṣa nāvedaviduṣā tathā

12.327.14.4

नापुराणविदा चापि शक्यो व्याहर्तुम् अञ्जसा

nāpurāṇavidā cāpi śakyo vyāhartum añjasā

12.327.15

हन्त ते कथयिष्यामि यन्मे पृष्टः पुरा गुरुः

hanta te kathayiṣyāmi yanme pṛṣṭaḥ purā guruḥ

12.327.15.2

कृष्णद्वैपायनो व्यासो वेदव्यासो महान् ऋषिः

kṛṣṇadvaipāyano vyāso vedavyāso mahān ṛṣiḥ

12.327.16

सुमन्तुर् जैमिनिश्चैव पैलश्च सुदृढव्रतः

sumantur jaiminiścaiva pailaśca sudṛḍhavrataḥ

12.327.16.2

अहं चतुर्थः शिष्यो वै पञ्चमश्च शुकः स्मृतः

ahaṃ caturthaḥ śiṣyo vai pañcamaśca śukaḥ smṛtaḥ

12.327.17

एतान् समागतान् सर्वान् पञ्च शिष्यान् दमान्वितान्

etān samāgatān sarvān pañca śiṣyān damānvitān

12.327.17.2

शौचाचारसमायुक्ताञ् जितक्रोधाञ्जितेन्द्रियान्

śaucācārasamāyuktāñ jitakrodhāñjitendriyān

12.327.18

वेदान् अध्यापयामास महाभारतपञ्चमान्

vedān adhyāpayāmāsa mahābhāratapañcamān

12.327.18.2

मेरौ गिरिवरे रम्ये सिद्धचारणसेविते

merau girivare ramye siddhacāraṇasevite

12.327.19

तेषाम् अभ्यस्यतां वेदान् कदाचित् संशयो ऽभवत्

teṣām abhyasyatāṃ vedān kadācit saṃśayo 'bhavat

12.327.19.2

एष वै यस्त्वया पृष्टस् तेन तेषां प्रकीर्तितः

eṣa vai yastvayā pṛṣṭas tena teṣāṃ prakīrtitaḥ

12.327.19.3

ततः श्रुतो मया चापि तवाख्येयो ऽद्य भारत

tataḥ śruto mayā cāpi tavākhyeyo 'dya bhārata

12.327.20

शिष्याणां वचनं श्रुत्वा सर्वाज्ञानतमोनुदः

śiṣyāṇāṃ vacanaṃ śrutvā sarvājñānatamonudaḥ

12.327.20.2

पराशरसुतः श्रीमान् व्यासो वाक्यम् उवाच ह

parāśarasutaḥ śrīmān vyāso vākyam uvāca ha

12.327.21

मया हि सुमहत् तप्तं तपः परमदारुणम्

mayā hi sumahat taptaṃ tapaḥ paramadāruṇam

12.327.21.2

भूतं भव्यं भविष्यच्च जानीयाम् इति सत्तमाः

bhūtaṃ bhavyaṃ bhaviṣyacca jānīyām iti sattamāḥ

12.327.22

तस्य मे तप्ततपसो निगृहीतेन्द्रियस्य च

tasya me taptatapaso nigṛhītendriyasya ca

12.327.22.2

नारायणप्रसादेन क्षीरोदस्यानुकूलतः

nārāyaṇaprasādena kṣīrodasyānukūlataḥ

12.327.23

त्रैकालिकम् इदं ज्ञानं प्रादुर्भूतं यथेप्सितम्

traikālikam idaṃ jñānaṃ prādurbhūtaṃ yathepsitam