12.326.111

मम चापि पिता तात कथयामास शंतनुः

mama cāpi pitā tāta kathayāmāsa śaṃtanuḥ

12.326.111.2

ततो मयैतच्छ्रुत्वा च कीर्तितं तव भारत

tato mayaitacchrutvā ca kīrtitaṃ tava bhārata

12.326.112

सुरैर् वा मुनिभिर् वापि पुराणं यैर् इदं श्रुतम्

surair vā munibhir vāpi purāṇaṃ yair idaṃ śrutam

12.326.112.2

सर्वे ते परमात्मानं पूजयन्ति पुनः पुनः

sarve te paramātmānaṃ pūjayanti punaḥ punaḥ

12.326.113

इदम् आख्यानम् आर्षेयं पारंपर्यागतं नृप

idam ākhyānam ārṣeyaṃ pāraṃparyāgataṃ nṛpa

12.326.113.2

नावासुदेवभक्ताय त्वया देयं कथंचन

nāvāsudevabhaktāya tvayā deyaṃ kathaṃcana

12.326.114

मत्तो ऽन्यानि च ते राजन्न् उपाख्यानशतानि वै

matto 'nyāni ca te rājann upākhyānaśatāni vai

12.326.114.2

यानि श्रुतानि धर्म्याणि तेषां सारो ऽयम् उद्धृतः

yāni śrutāni dharmyāṇi teṣāṃ sāro 'yam uddhṛtaḥ

12.326.115

सुरासुरैर् यथा राजन्निर्मथ्यामृतम् उद्धृतम्

surāsurair yathā rājannirmathyāmṛtam uddhṛtam

12.326.115.2

एवम् एतत् पुरा विप्रैः कथामृतम् इहोद्धृतम्

evam etat purā vipraiḥ kathāmṛtam ihoddhṛtam

12.326.116

यश्चेदं पठते नित्यं यश्चेदं शृणुयान्नरः

yaścedaṃ paṭhate nityaṃ yaścedaṃ śṛṇuyānnaraḥ

12.326.116.2

एकान्तभावोपगत एकान्ते सुसमाहितः

ekāntabhāvopagata ekānte susamāhitaḥ

12.326.117

प्राप्य श्वेतं महाद्वीपं भूत्वा चन्द्रप्रभो नरः

prāpya śvetaṃ mahādvīpaṃ bhūtvā candraprabho naraḥ

12.326.117.2

स सहस्रार्चिषं देवं प्रविशेन् नात्र संशयः

sa sahasrārciṣaṃ devaṃ praviśen nātra saṃśayaḥ

12.326.118

मुच्येद् आर्तस्तथा रोगाच्छ्रुत्वेमाम् आदितः कथाम्

mucyed ārtastathā rogācchrutvemām āditaḥ kathām

12.326.118.2

जिज्ञासुर् लभते कामान् भक्तो भक्तगतिं व्रजेत्

jijñāsur labhate kāmān bhakto bhaktagatiṃ vrajet

12.326.119

त्वयापि सततं राजन्नभ्यर्च्यः पुरुषोत्तमः

tvayāpi satataṃ rājannabhyarcyaḥ puruṣottamaḥ

12.326.119.2

स हि माता पिता चैव कृत्स्नस्य जगतो गुरुः

sa hi mātā pitā caiva kṛtsnasya jagato guruḥ

12.326.120

ब्रह्मण्यदेवो भगवान् प्रीयतां ते सनातनः

brahmaṇyadevo bhagavān prīyatāṃ te sanātanaḥ

12.326.120.2

युधिष्ठिर महाबाहो महाबाहुर् जनार्दनः

yudhiṣṭhira mahābāho mahābāhur janārdanaḥ