Dharmalib

29861–29880 of 56499 verses

12.317.23.2

न शोचन्ति गताध्वानः पश्यन्तः परमां गतिम्

na śocanti gatādhvānaḥ paśyantaḥ paramāṃ gatim

12.317.24

संचिन्वानकम् एवैनं कामानाम् अवितृप्तकम्

saṃcinvānakam evainaṃ kāmānām avitṛptakam

12.317.24.2

व्याघ्रः पशुम् इवासाद्य मृत्युर् आदाय गच्छति

vyāghraḥ paśum ivāsādya mṛtyur ādāya gacchati

12.317.25

अथाप्युपायं संपश्येद् दुःखस्य परिमोक्षणे

athāpyupāyaṃ saṃpaśyed duḥkhasya parimokṣaṇe

12.317.25.2

अशोचन्न् आरभेतैव युक्तश्चाव्यसनी भवेत्

aśocann ārabhetaiva yuktaścāvyasanī bhavet

12.317.26

शब्दे स्पर्शे च रूपे च गन्धेषु च रसेषु च

śabde sparśe ca rūpe ca gandheṣu ca raseṣu ca

12.317.26.2

नोपभोगात् परं किंचिद् धनिनो वाधनस्य वा

nopabhogāt paraṃ kiṃcid dhanino vādhanasya vā

12.317.27

प्राक् संप्रयोगाद् भूतानां नास्ति दुःखम् अनामयम्

prāk saṃprayogād bhūtānāṃ nāsti duḥkham anāmayam

12.317.27.2

विप्रयोगात् तु सर्वस्य न शोचेत् प्रकृतिस्थितः

viprayogāt tu sarvasya na śocet prakṛtisthitaḥ

12.317.28

धृत्या शिश्नोदरं रक्षेत् पाणिपादं च चक्षुषा

dhṛtyā śiśnodaraṃ rakṣet pāṇipādaṃ ca cakṣuṣā

12.317.28.2

चक्षुःश्रोत्रे च मनसा मनो वाचं च विद्यया

cakṣuḥśrotre ca manasā mano vācaṃ ca vidyayā

12.317.29

प्रणयं प्रतिसंहृत्य संस्तुतेष्वितरेषु च

praṇayaṃ pratisaṃhṛtya saṃstuteṣvitareṣu ca

12.317.29.2

विचरेद् असमुन्नद्धः स सुखी स च पण्डितः

vicared asamunnaddhaḥ sa sukhī sa ca paṇḍitaḥ

12.317.30

अध्यात्मरतिर् आसीनो निरपेक्षो निरामिषः

adhyātmaratir āsīno nirapekṣo nirāmiṣaḥ

12.317.30.2

आत्मनैव सहायेन यश्चरेत् स सुखी भवेत्

ātmanaiva sahāyena yaścaret sa sukhī bhavet

12.318.1

नारद उवाच

nārada uvāca

12.318.1.2

सुखदुःखविपर्यासो यदा समुपपद्यते

sukhaduḥkhaviparyāso yadā samupapadyate

12.318.1.3

नैनं प्रज्ञा सुनीतं वा त्रायते नापि पौरुषम्

nainaṃ prajñā sunītaṃ vā trāyate nāpi pauruṣam

12.318.2

स्वभावाद् यत्नम् आतिष्ठेद् यत्नवान्नावसीदति

svabhāvād yatnam ātiṣṭhed yatnavānnāvasīdati

12.318.2.2

जरामरणरोगेभ्यः प्रियम् आत्मानम् उद्धरेत्

jarāmaraṇarogebhyaḥ priyam ātmānam uddharet