Dharmalib

29701–29720 of 56499 verses

12.316.4

नारदस्य वचः श्रुत्वा शुकः प्रोवाच भारत

nāradasya vacaḥ śrutvā śukaḥ provāca bhārata

12.316.4.2

अस्मिंल् लोके हितं यत् स्यात् तेन मां योक्तुम् अर्हसि

asmiṃl loke hitaṃ yat syāt tena māṃ yoktum arhasi

12.316.5

नारद उवाच

nārada uvāca

12.316.5.2

तत्त्वं जिज्ञासतां पूर्वम् ऋषीणां भावितात्मनाम्

tattvaṃ jijñāsatāṃ pūrvam ṛṣīṇāṃ bhāvitātmanām

12.316.5.3

सनत्कुमारो भगवान् इदं वचनम् अब्रवीत्

sanatkumāro bhagavān idaṃ vacanam abravīt

12.316.6

नास्ति विद्यासमं चक्षुर् नास्ति विद्यासमं तपः

nāsti vidyāsamaṃ cakṣur nāsti vidyāsamaṃ tapaḥ

12.316.6.2

नास्ति रागसमं दुःखं नास्ति त्यागसमं सुखम्

nāsti rāgasamaṃ duḥkhaṃ nāsti tyāgasamaṃ sukham

12.316.7

निवृत्तिः कर्मणः पापात् सततं पुण्यशीलता

nivṛttiḥ karmaṇaḥ pāpāt satataṃ puṇyaśīlatā

12.316.7.2

सद्वृत्तिः समुदाचारः श्रेय एतद् अनुत्तमम्

sadvṛttiḥ samudācāraḥ śreya etad anuttamam

12.316.8

मानुष्यम् असुखं प्राप्य यः सजति स मुह्यति

mānuṣyam asukhaṃ prāpya yaḥ sajati sa muhyati

12.316.8.2

नालं स दुःखमोक्षाय सङ्गो वै दुःखलक्षणम्

nālaṃ sa duḥkhamokṣāya saṅgo vai duḥkhalakṣaṇam

12.316.9

सक्तस्य बुद्धिश्चलति मोहजालविवर्धिनी

saktasya buddhiścalati mohajālavivardhinī

12.316.9.2

मोहजालावृतो दुःखम् इह चामुत्र चाश्नुते

mohajālāvṛto duḥkham iha cāmutra cāśnute

12.316.10

सर्वोपायेन कामस्य क्रोधस्य च विनिग्रहः

sarvopāyena kāmasya krodhasya ca vinigrahaḥ

12.316.10.2

कार्यः श्रेयोऽर्थिना तौ हि श्रेयोघातार्थम् उद्यतौ

kāryaḥ śreyo'rthinā tau hi śreyoghātārtham udyatau

12.316.11

नित्यं क्रोधात् तपो रक्षेच्छ्रियं रक्षेत मत्सरात्

nityaṃ krodhāt tapo rakṣecchriyaṃ rakṣeta matsarāt

12.316.11.2

विद्यां मानावमानाभ्याम् आत्मानं तु प्रमादतः

vidyāṃ mānāvamānābhyām ātmānaṃ tu pramādataḥ

12.316.12

आनृशंस्यं परो धर्मः क्षमा च परमं बलम्

ānṛśaṃsyaṃ paro dharmaḥ kṣamā ca paramaṃ balam

12.316.12.2

आत्मज्ञानं परं ज्ञानं न सत्याद् विद्यते परम्

ātmajñānaṃ paraṃ jñānaṃ na satyād vidyate param

12.316.13

सत्यस्य वचनं श्रेयः सत्याद् अपि हितं भवेत्

satyasya vacanaṃ śreyaḥ satyād api hitaṃ bhavet