10.9.33

हतपुत्रा हि गान्धारी निहतज्ञातिबान्धवा

hataputrā hi gāndhārī nihatajñātibāndhavā

10.9.33.2

प्रज्ञाचक्षुश्च दुर्धर्षः कां गतिं प्रतिपत्स्यते

prajñācakṣuśca durdharṣaḥ kāṃ gatiṃ pratipatsyate

10.9.34

धिग् अस्तु कृतवर्माणं मां कृपं च महारथम्

dhig astu kṛtavarmāṇaṃ māṃ kṛpaṃ ca mahāratham

10.9.34.2

ये वयं न गताः स्वर्गं त्वां पुरस्कृत्य पार्थिवम्

ye vayaṃ na gatāḥ svargaṃ tvāṃ puraskṛtya pārthivam

10.9.35

दातारं सर्वकामानां रक्षितारं प्रजाहितम्

dātāraṃ sarvakāmānāṃ rakṣitāraṃ prajāhitam

10.9.35.2

यद् वयं नानुगच्छामस्त्वां धिग् अस्मान्नराधमान्

yad vayaṃ nānugacchāmastvāṃ dhig asmānnarādhamān

10.9.36

कृपस्य तव वीर्येण मम चैव पितुश्च मे

kṛpasya tava vīryeṇa mama caiva pituśca me

10.9.36.2

सभृत्यानां नरव्याघ्र रत्नवन्ति गृहाणि च

sabhṛtyānāṃ naravyāghra ratnavanti gṛhāṇi ca

10.9.37

भवत्प्रसादाद् अस्माभिः समित्रैः सहबान्धवैः

bhavatprasādād asmābhiḥ samitraiḥ sahabāndhavaiḥ

10.9.37.2

अवाप्ताः क्रतवो मुख्या बहवो भूरिदक्षिणाः

avāptāḥ kratavo mukhyā bahavo bhūridakṣiṇāḥ

10.9.38

कुतश्चापीदृशं सार्थम् उपलप्स्यामहे वयम्

kutaścāpīdṛśaṃ sārtham upalapsyāmahe vayam

10.9.38.2

यादृशेन पुरस्कृत्य त्वं गतः सर्वपार्थिवान्

yādṛśena puraskṛtya tvaṃ gataḥ sarvapārthivān

10.9.39

वयम् एव त्रयो राजन् गच्छन्तं परमां गतिम्

vayam eva trayo rājan gacchantaṃ paramāṃ gatim

10.9.39.2

यद् वै त्वां नानुगच्छामस्तेन तप्स्यामहे वयम्

yad vai tvāṃ nānugacchāmastena tapsyāmahe vayam

10.9.40

त्वत्स्वर्गहीना हीनार्थाः स्मरन्तः सुकृतस्य ते

tvatsvargahīnā hīnārthāḥ smarantaḥ sukṛtasya te

10.9.40.2

किं नाम तद् भवेत् कर्म येन त्वानुव्रजेम वै

kiṃ nāma tad bhavet karma yena tvānuvrajema vai

10.9.41

दुःखं नूनं कुरुश्रेष्ठ चरिष्यामो महीम् इमाम्

duḥkhaṃ nūnaṃ kuruśreṣṭha cariṣyāmo mahīm imām

10.9.41.2

हीनानां नस्त्वया राजन् कुतः शान्तिः कुतः सुखम्

hīnānāṃ nastvayā rājan kutaḥ śāntiḥ kutaḥ sukham

10.9.42

गत्वैतांस्तु महाराज समेत्य त्वं महारथान्

gatvaitāṃstu mahārāja sametya tvaṃ mahārathān

10.9.42.2

यथाश्रेष्ठं यथाज्येष्ठं पूजयेर् वचनान्मम

yathāśreṣṭhaṃ yathājyeṣṭhaṃ pūjayer vacanānmama