10.9.23.2

गदया भीमसेनेन निर्भिन्ने सक्थिनी तव

gadayā bhīmasenena nirbhinne sakthinī tava

10.9.24

अधर्मेण हतस्याजौ मृद्यमानं पदा शिरः

adharmeṇa hatasyājau mṛdyamānaṃ padā śiraḥ

10.9.24.2

यद् उपेक्षितवान् क्षुद्रो धिक् तम् अस्तु युधिष्ठिरम्

yad upekṣitavān kṣudro dhik tam astu yudhiṣṭhiram

10.9.25

युद्धेष्वपवदिष्यन्ति योधा नूनं वृकोदरम्

yuddheṣvapavadiṣyanti yodhā nūnaṃ vṛkodaram

10.9.25.2

यावत् स्थास्यन्ति भूतानि निकृत्या ह्यसि पातितः

yāvat sthāsyanti bhūtāni nikṛtyā hyasi pātitaḥ

10.9.26

ननु रामो ऽब्रवीद् राजंस्त्वां सदा यदुनन्दनः

nanu rāmo 'bravīd rājaṃstvāṃ sadā yadunandanaḥ

10.9.26.2

दुर्योधनसमो नास्ति गदया इति वीर्यवान्

duryodhanasamo nāsti gadayā iti vīryavān

10.9.27

श्लाघते त्वां हि वार्ष्णेयो राजन् संसत्सु भारत

ślāghate tvāṃ hi vārṣṇeyo rājan saṃsatsu bhārata

10.9.27.2

सुशिष्यो मम कौरव्यो गदायुद्ध इति प्रभो

suśiṣyo mama kauravyo gadāyuddha iti prabho

10.9.28

यां गतिं क्षत्रियस्याहुः प्रशस्तां परमर्षयः

yāṃ gatiṃ kṣatriyasyāhuḥ praśastāṃ paramarṣayaḥ

10.9.28.2

हतस्याभिमुखस्याजौ प्राप्तस्त्वम् असि तां गतिम्

hatasyābhimukhasyājau prāptastvam asi tāṃ gatim

10.9.29

दुर्योधन न शोचामि त्वाम् अहं पुरुषर्षभ

duryodhana na śocāmi tvām ahaṃ puruṣarṣabha

10.9.29.2

हतपुत्रां तु शोचामि गान्धारीं पितरं च ते

hataputrāṃ tu śocāmi gāndhārīṃ pitaraṃ ca te

10.9.29.3

भिक्षुकौ विचरिष्येते शोचन्तौ पृथिवीम् इमाम्

bhikṣukau vicariṣyete śocantau pṛthivīm imām

10.9.30

धिग् अस्तु कृष्णं वार्ष्णेयम् अर्जुनं चापि दुर्मतिम्

dhig astu kṛṣṇaṃ vārṣṇeyam arjunaṃ cāpi durmatim

10.9.30.2

धर्मज्ञमानिनौ यौ त्वां वध्यमानम्

dharmajñamāninau yau tvāṃ vadhyamānam

10.9.31

पाण्डवाश्चापि ते सर्वे किं वक्ष्यन्ति नराधिपान्

pāṇḍavāścāpi te sarve kiṃ vakṣyanti narādhipān

10.9.31.2

कथं दुर्योधनो ऽस्माभिर् हत इत्यनपत्रपाः

kathaṃ duryodhano 'smābhir hata ityanapatrapāḥ

10.9.32

धन्यस्त्वम् असि गान्धारे यस्त्वम् आयोधने हतः

dhanyastvam asi gāndhāre yastvam āyodhane hataḥ

10.9.32.2

प्रयातो ऽभिमुखः शत्रून् धर्मेण पुरुषर्षभ

prayāto 'bhimukhaḥ śatrūn dharmeṇa puruṣarṣabha