12.288.8

नारुंतुदः स्यान्न नृशंसवादी न हीनतः परम् अभ्याददीत

nāruṃtudaḥ syānna nṛśaṃsavādī na hīnataḥ param abhyādadīta

12.288.8.2

ययास्य वाचा पर उद्विजेत न तां वदेद् रुशतीं पापलोक्याम्

yayāsya vācā para udvijeta na tāṃ vaded ruśatīṃ pāpalokyām

12.288.9

वाक्सायका वदनान्निष्पतन्ति यैर् आहतः शोचति रात्र्यहानि

vāksāyakā vadanānniṣpatanti yair āhataḥ śocati rātryahāni

12.288.9.2

परस्य नामर्मसु ते पतन्ति तान् पण्डितो नावसृजेत् परेषु

parasya nāmarmasu te patanti tān paṇḍito nāvasṛjet pareṣu

12.288.10

परश्चेद् एनम् अतिवादबाणैर् भृशं विध्येच्छम एवेह कार्यः

paraśced enam ativādabāṇair bhṛśaṃ vidhyecchama eveha kāryaḥ

12.288.10.2

संरोष्यमाणः प्रतिमृष्यते यः स आदत्ते सुकृतं वै परस्य

saṃroṣyamāṇaḥ pratimṛṣyate yaḥ sa ādatte sukṛtaṃ vai parasya

12.288.11

क्षेपाभिमानाद् अभिषङ्गव्यलीकं निगृह्णाति ज्वलितं यश्च मन्युम्

kṣepābhimānād abhiṣaṅgavyalīkaṃ nigṛhṇāti jvalitaṃ yaśca manyum

12.288.11.2

अदुष्टचेता मुदितो ऽनसूयुः स आदत्ते सुकृतं वै परेषाम्

aduṣṭacetā mudito 'nasūyuḥ sa ādatte sukṛtaṃ vai pareṣām

12.288.12

आक्रुश्यमानो न वदामि किंचित् क्षमाम्यहं ताड्यमानश्च नित्यम्

ākruśyamāno na vadāmi kiṃcit kṣamāmyahaṃ tāḍyamānaśca nityam

12.288.12.2

श्रेष्ठं ह्येतत् क्षमम् अप्याहुर् आर्याः सत्यं तथैवार्जवम् आनृशंस्यम्

śreṣṭhaṃ hyetat kṣamam apyāhur āryāḥ satyaṃ tathaivārjavam ānṛśaṃsyam

12.288.13

वेदस्योपनिषत् सत्यं सत्यस्योपनिषद् दमः

vedasyopaniṣat satyaṃ satyasyopaniṣad damaḥ

12.288.13.2

दमस्योपनिषन्मोक्ष एतत् सर्वानुशासनम्

damasyopaniṣanmokṣa etat sarvānuśāsanam

12.288.14

वाचो वेगं मनसः क्रोधवेगं विवित्सावेगम् उदरोपस्थवेगम्

vāco vegaṃ manasaḥ krodhavegaṃ vivitsāvegam udaropasthavegam

12.288.14.2

एतान् वेगान् यो विषहत्युदीर्णांस् तं मन्ये ऽहं ब्राह्मणं वै मुनिं च

etān vegān yo viṣahatyudīrṇāṃs taṃ manye 'haṃ brāhmaṇaṃ vai muniṃ ca

12.288.15

अक्रोधनः क्रुध्यतां वै विशिष्टस् तथा तितिक्षुर् अतितिक्षोर् विशिष्टः

akrodhanaḥ krudhyatāṃ vai viśiṣṭas tathā titikṣur atitikṣor viśiṣṭaḥ

12.288.15.2

अमानुषान्मानुषो वै विशिष्टस् तथाज्ञानाज्ज्ञानवान् वै प्रधानः

amānuṣānmānuṣo vai viśiṣṭas tathājñānājjñānavān vai pradhānaḥ

12.288.16

आक्रुश्यमानो नाक्रोशेन्मन्युर् एव तितिक्षतः

ākruśyamāno nākrośenmanyur eva titikṣataḥ

12.288.16.2

आक्रोष्टारं निर्दहति सुकृतं चास्य विन्दति

ākroṣṭāraṃ nirdahati sukṛtaṃ cāsya vindati

12.288.17

यो नात्युक्तः प्राह रूक्षं प्रियं वा यो वा हतो न प्रतिहन्ति धैर्यात्

yo nātyuktaḥ prāha rūkṣaṃ priyaṃ vā yo vā hato na pratihanti dhairyāt

12.288.17.2

पापं च यो नेच्छति तस्य हन्तुस् तस्मै देवाः स्पृहयन्ते सदैव

pāpaṃ ca yo necchati tasya hantus tasmai devāḥ spṛhayante sadaiva