12.271.35

गतिं च यां दर्शनम् आह देवो गत्वा शुभं दर्शनम् एव चाह

gatiṃ ca yāṃ darśanam āha devo gatvā śubhaṃ darśanam eva cāha

12.271.35.2

गतिः पुनर् वर्णकृता प्रजानां वर्णस्तथा कालकृतो ऽसुरेन्द्र

gatiḥ punar varṇakṛtā prajānāṃ varṇastathā kālakṛto 'surendra

12.271.36

शतं सहस्राणि चतुर्दशेह परा गतिर् जीवगुणस्य दैत्य

śataṃ sahasrāṇi caturdaśeha parā gatir jīvaguṇasya daitya

12.271.36.2

आरोहणं तत् कृतम् एव विद्धि स्थानं तथा निःसरणं च तेषाम्

ārohaṇaṃ tat kṛtam eva viddhi sthānaṃ tathā niḥsaraṇaṃ ca teṣām

12.271.37

कृष्णस्य वर्णस्य गतिर् निकृष्टा स मज्जते नरके पच्यमानः

kṛṣṇasya varṇasya gatir nikṛṣṭā sa majjate narake pacyamānaḥ

12.271.37.2

स्थानं तथा दुर्गतिभिस्तु तस्य प्रजाविसर्गान् सुबहून् वदन्ति

sthānaṃ tathā durgatibhistu tasya prajāvisargān subahūn vadanti

12.271.38

शतं सहस्राणि ततश्चरित्वा प्राप्नोति वर्णं हरितं तु पश्चात्

śataṃ sahasrāṇi tataścaritvā prāpnoti varṇaṃ haritaṃ tu paścāt

12.271.38.2

स चैव तस्मिन्निवसत्यनीशो युगक्षये तमसा संवृतात्मा

sa caiva tasminnivasatyanīśo yugakṣaye tamasā saṃvṛtātmā

12.271.39

स वै यदा सत्त्वगुणेन युक्तस् तमो व्यपोहन् घटते स्वबुद्ध्या

sa vai yadā sattvaguṇena yuktas tamo vyapohan ghaṭate svabuddhyā

12.271.39.2

स लोहितं वर्णम् उपैति नीलो मनुष्यलोके परिवर्तते च

sa lohitaṃ varṇam upaiti nīlo manuṣyaloke parivartate ca

12.271.40

स तत्र संहारविसर्गम् एव स्वकर्मजैर् बन्धनैः क्लिश्यमानः

sa tatra saṃhāravisargam eva svakarmajair bandhanaiḥ kliśyamānaḥ

12.271.40.2

ततः स हारिद्रम् उपैति वर्णं संहारविक्षेपशते व्यतीते

tataḥ sa hāridram upaiti varṇaṃ saṃhāravikṣepaśate vyatīte

12.271.41

हारिद्रवर्णस्तु प्रजाविसर्गान् सहस्रशस्तिष्ठति संचरन् वै

hāridravarṇastu prajāvisargān sahasraśastiṣṭhati saṃcaran vai

12.271.41.2

अविप्रमुक्तो निरये च दैत्य ततः सहस्राणि दशापराणि

avipramukto niraye ca daitya tataḥ sahasrāṇi daśāparāṇi

12.271.42

गतीः सहस्राणि च पञ्च तस्य चत्वारि संवर्तकृतानि चैव

gatīḥ sahasrāṇi ca pañca tasya catvāri saṃvartakṛtāni caiva

12.271.42.2

विमुक्तम् एनं निरयाच्च विद्धि सर्वेषु चान्येषु च संभवेषु

vimuktam enaṃ nirayācca viddhi sarveṣu cānyeṣu ca saṃbhaveṣu

12.271.43

स देवलोके विहरत्यभीक्ष्णं ततश्च्युतो मानुषताम् उपैति

sa devaloke viharatyabhīkṣṇaṃ tataścyuto mānuṣatām upaiti

12.271.43.2

संहारविक्षेपशतानि चाष्टौ मर्त्येषु तिष्ठन्न् अमृतत्वम् एति

saṃhāravikṣepaśatāni cāṣṭau martyeṣu tiṣṭhann amṛtatvam eti

12.271.44

सो ऽस्माद् अथ भ्रश्यति कालयोगात् कृष्णे तले तिष्ठति सर्वकष्टे

so 'smād atha bhraśyati kālayogāt kṛṣṇe tale tiṣṭhati sarvakaṣṭe

12.271.44.2

यथा त्वयं सिध्यति जीवलोकस् तत् ते ऽभिधास्याम्यसुरप्रवीर

yathā tvayaṃ sidhyati jīvalokas tat te 'bhidhāsyāmyasurapravīra