12.270.31

ऐश्वर्यं वै महद् ब्रह्मन् कस्मिन् वर्णे प्रतिष्ठितम्

aiśvaryaṃ vai mahad brahman kasmin varṇe pratiṣṭhitam

12.270.31.2

निवर्तते चापि पुनः कथम् ऐश्वर्यम् उत्तमम्

nivartate cāpi punaḥ katham aiśvaryam uttamam

12.270.32

कस्माद् भूतानि जीवन्ति प्रवर्तन्ते ऽथवा पुनः

kasmād bhūtāni jīvanti pravartante 'thavā punaḥ

12.270.32.2

किं वा फलं परं प्राप्य जीवस्तिष्ठति शाश्वतः

kiṃ vā phalaṃ paraṃ prāpya jīvastiṣṭhati śāśvataḥ

12.270.33

केन वा कर्मणा शक्यम् अथ ज्ञानेन केन वा

kena vā karmaṇā śakyam atha jñānena kena vā

12.270.33.2

ब्रह्मर्षे तत् फलं प्राप्तुं तन्मे व्याख्यातुम् अर्हसि

brahmarṣe tat phalaṃ prāptuṃ tanme vyākhyātum arhasi

12.270.34

इतीदम् उक्तः स मुनिस्तदानीं प्रत्याह यत् तच्छृणु राजसिंह

itīdam uktaḥ sa munistadānīṃ pratyāha yat tacchṛṇu rājasiṃha

12.270.34.2

मयोच्यमानं पुरुषर्षभ त्वम् अनन्यचित्तः सह सोदरीयैः

mayocyamānaṃ puruṣarṣabha tvam ananyacittaḥ saha sodarīyaiḥ

12.271.1

उशनोवाच

uśanovāca

12.271.1.2

नमस्तस्मै भगवते देवाय प्रभविष्णवे

namastasmai bhagavate devāya prabhaviṣṇave

12.271.1.3

यस्य पृथ्वीतलं तात साकाशं बाहुगोचरम्

yasya pṛthvītalaṃ tāta sākāśaṃ bāhugocaram

12.271.2

मूर्धा यस्य त्वनन्तं च स्थानं दानवसत्तम

mūrdhā yasya tvanantaṃ ca sthānaṃ dānavasattama

12.271.2.2

तस्याहं ते प्रवक्ष्यामि विष्णोर् माहात्म्यम् उत्तमम्

tasyāhaṃ te pravakṣyāmi viṣṇor māhātmyam uttamam

12.271.3

भीष्म उवाच

bhīṣma uvāca

12.271.3.2

तयोः संवदतोर् एवम् आजगाम महामुनिः

tayoḥ saṃvadator evam ājagāma mahāmuniḥ

12.271.3.3

सनत्कुमारो धर्मात्मा संशयच्छेदनाय वै

sanatkumāro dharmātmā saṃśayacchedanāya vai

12.271.4

स पूजितो ऽसुरेन्द्रेण मुनिनोशनसा तथा

sa pūjito 'surendreṇa muninośanasā tathā

12.271.4.2

निषसादासने राजन्महार्हे मुनिपुंगवः

niṣasādāsane rājanmahārhe munipuṃgavaḥ

12.271.5

तम् आसीनं महाप्राज्ञम् उशना वाक्यम् अब्रवीत्

tam āsīnaṃ mahāprājñam uśanā vākyam abravīt

12.271.5.2

ब्रूह्यस्मै दानवेन्द्राय विष्णोर् माहात्म्यम् उत्तमम्

brūhyasmai dānavendrāya viṣṇor māhātmyam uttamam