12.268.9

न कामान् अनुरुध्येत दुःखं कामेषु वै रतिः

na kāmān anurudhyeta duḥkhaṃ kāmeṣu vai ratiḥ

12.268.9.2

प्राप्यार्थम् उपयुञ्जीत धर्मे कामं विवर्जयेत्

prāpyārtham upayuñjīta dharme kāmaṃ vivarjayet

12.268.10

विद्वान् सर्वेषु भूतेषु व्याघ्रमांसोपमो भवेत्

vidvān sarveṣu bhūteṣu vyāghramāṃsopamo bhavet

12.268.10.2

कृतकृत्यो विशुद्धात्मा सर्वं त्यजति वै सह

kṛtakṛtyo viśuddhātmā sarvaṃ tyajati vai saha

12.268.11

उभे सत्यानृते त्यक्त्वा शोकानन्दौ प्रियाप्रिये

ubhe satyānṛte tyaktvā śokānandau priyāpriye

12.268.11.2

भयाभये च संत्यज्य संप्रशान्तो निरामयः

bhayābhaye ca saṃtyajya saṃpraśānto nirāmayaḥ

12.268.12

या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर् या न जीर्यति जीर्यतः

yā dustyajā durmatibhir yā na jīryati jīryataḥ

12.268.12.2

यो ऽसौ प्राणान्तिको रोगस्तां तृष्णां त्यजतः सुखम्

yo 'sau prāṇāntiko rogastāṃ tṛṣṇāṃ tyajataḥ sukham

12.268.13

चारित्रम् आत्मनः पश्यंश्चन्द्रशुद्धम् अनामयम्

cāritram ātmanaḥ paśyaṃścandraśuddham anāmayam

12.268.13.2

धर्मात्मा लभते कीर्तिं प्रेत्य चेह यथासुखम्

dharmātmā labhate kīrtiṃ pretya ceha yathāsukham

12.268.14

राज्ञस्तद् वचनं श्रुत्वा प्रीतिमान् अभवद् द्विजः

rājñastad vacanaṃ śrutvā prītimān abhavad dvijaḥ

12.268.14.2

पूजयित्वा च तद् वाक्यं माण्डव्यो मोक्षम् आश्रितः

pūjayitvā ca tad vākyaṃ māṇḍavyo mokṣam āśritaḥ

12.269.1

युधिष्ठिर उवाच

yudhiṣṭhira uvāca

12.269.1.2

किंशीलः किंसमाचारः किंविद्यः किंपरायणः

kiṃśīlaḥ kiṃsamācāraḥ kiṃvidyaḥ kiṃparāyaṇaḥ

12.269.1.3

प्राप्नोति ब्रह्मणः स्थानं यत् परं प्रकृतेर् ध्रुवम्

prāpnoti brahmaṇaḥ sthānaṃ yat paraṃ prakṛter dhruvam

12.269.2

भीष्म उवाच

bhīṣma uvāca

12.269.2.2

मोक्षधर्मेषु निरतो लघ्वाहारो जितेन्द्रियः

mokṣadharmeṣu nirato laghvāhāro jitendriyaḥ

12.269.2.3

प्राप्नोति परमं स्थानं यत् परं प्रकृतेर् ध्रुवम्

prāpnoti paramaṃ sthānaṃ yat paraṃ prakṛter dhruvam

12.269.3

स्वगृहाद् अभिनिःसृत्य लाभालाभे समो मुनिः

svagṛhād abhiniḥsṛtya lābhālābhe samo muniḥ

12.269.3.2

समुपोढेषु कामेषु निरपेक्षः परिव्रजेत्

samupoḍheṣu kāmeṣu nirapekṣaḥ parivrajet