12.263.32.3

वनं प्रविश्य सुमहत् तप आरब्धवांस्तदा

vanaṃ praviśya sumahat tapa ārabdhavāṃstadā

12.263.33

देवतातिथिशेषेण फलमूलाशनो द्विजः

devatātithiśeṣeṇa phalamūlāśano dvijaḥ

12.263.33.2

धर्मे चापि महाराज रतिर् अस्याभ्यजायत

dharme cāpi mahārāja ratir asyābhyajāyata

12.263.34

त्यक्त्वा मूलफलं सर्वं पर्णाहारो ऽभवद् द्विजः

tyaktvā mūlaphalaṃ sarvaṃ parṇāhāro 'bhavad dvijaḥ

12.263.34.2

पर्णं त्यक्त्वा जलाहारस्तदासीद् द्विजसत्तमः

parṇaṃ tyaktvā jalāhārastadāsīd dvijasattamaḥ

12.263.35

वायुभक्षस्ततः पश्चाद् बहून् वर्षगणान् अभूत्

vāyubhakṣastataḥ paścād bahūn varṣagaṇān abhūt

12.263.35.2

न चास्य क्षीयते प्राणस्तद् अद्भुतम् इवाभवत्

na cāsya kṣīyate prāṇastad adbhutam ivābhavat

12.263.36

धर्मे च श्रद्दधानस्य तपस्युग्रे च वर्ततः

dharme ca śraddadhānasya tapasyugre ca vartataḥ

12.263.36.2

कालेन महता तस्य दिव्या दृष्टिर् अजायत

kālena mahatā tasya divyā dṛṣṭir ajāyata

12.263.37

तस्य बुद्धिः प्रादुरासीद् यदि दद्यां महद् धनम्

tasya buddhiḥ prādurāsīd yadi dadyāṃ mahad dhanam

12.263.37.2

तुष्टः कस्मैचिद् एवाहं न मिथ्या वाग् भवेन्मम

tuṣṭaḥ kasmaicid evāhaṃ na mithyā vāg bhavenmama

12.263.38

ततः प्रहृष्टवदनो भूय आरब्धवांस्तपः

tataḥ prahṛṣṭavadano bhūya ārabdhavāṃstapaḥ

12.263.38.2

भूयश्चाचिन्तयत् सिद्धो यत् परं सो ऽभ्यपद्यत

bhūyaścācintayat siddho yat paraṃ so 'bhyapadyata

12.263.39

यदि दद्याम् अहं राज्यं तुष्टो वै यस्य कस्यचित्

yadi dadyām ahaṃ rājyaṃ tuṣṭo vai yasya kasyacit

12.263.39.2

स भवेद् अचिराद् राजा न मिथ्या वाग् भवेन्मम

sa bhaved acirād rājā na mithyā vāg bhavenmama

12.263.40

तस्य साक्षात् कुण्डधारो दर्शयामास भारत

tasya sākṣāt kuṇḍadhāro darśayāmāsa bhārata

12.263.40.2

ब्राह्मणस्य तपोयोगात् सौहृदेनाभिचोदितः

brāhmaṇasya tapoyogāt sauhṛdenābhicoditaḥ

12.263.41

समागम्य स तेनाथ पूजां चक्रे यथाविधि

samāgamya sa tenātha pūjāṃ cakre yathāvidhi

12.263.41.2

ब्राह्मणः कुण्डधारस्य विस्मितश्चाभवन्नृप

brāhmaṇaḥ kuṇḍadhārasya vismitaścābhavannṛpa

12.263.42

ततो ऽब्रवीत् कुण्डधारो दिव्यं ते चक्षुर् उत्तमम्

tato 'bravīt kuṇḍadhāro divyaṃ te cakṣur uttamam