12.255.31

स्वयं यूपान् उपादाय यजन्ते स्वाप्तदक्षिणैः

svayaṃ yūpān upādāya yajante svāptadakṣiṇaiḥ

12.255.31.2

यस्तथाभावितात्मा स्यात् स गाम् आलब्धुम् अर्हति

yastathābhāvitātmā syāt sa gām ālabdhum arhati

12.255.32

ओषधीभिस्तथा ब्रह्मन् यजेरंस्ते नतादृशाः

oṣadhībhistathā brahman yajeraṃste natādṛśāḥ

12.255.32.2

बुद्धित्यागं पुरस्कृत्य तादृशं प्रब्रवीमि ते

buddhityāgaṃ puraskṛtya tādṛśaṃ prabravīmi te

12.255.33

निराशिषम् अनारम्भं निर्नमस्कारम्

anārambhaṃ nirnamaskāram astutim

12.255.33.2

अक्षीणं क्षीणकर्माणं तं देवा ब्राह्मणं विदुः

akṣīṇaṃ kṣīṇakarmāṇaṃ taṃ devā brāhmaṇaṃ viduḥ

12.255.34

नाश्रावयन्न च यजन्न ददद् ब्राह्मणेषु च

nāśrāvayanna ca yajanna dadad brāhmaṇeṣu ca

12.255.34.2

ग्राम्यां वृत्तिं लिप्समानः कां गतिं याति जाजले

grāmyāṃ vṛttiṃ lipsamānaḥ kāṃ gatiṃ yāti jājale

12.255.34.3

इदं तु दैवतं कृत्वा यथा यज्ञम् अवाप्नुयात्

idaṃ tu daivataṃ kṛtvā yathā yajñam avāpnuyāt

12.255.35

जाजलिर् उवाच

jājalir uvāca

12.255.35.2

न वै मुनीनां शृणुमः स्म तत्त्वं पृच्छामि त्वा वाणिज कष्टम् एतत्

na vai munīnāṃ śṛṇumaḥ sma tattvaṃ pṛcchāmi tvā vāṇija kaṣṭam etat

12.255.35.3

पूर्वे पूर्वे चास्य नावेक्षमाणा नातः परं तम् ऋषयः स्थापयन्ति

pūrve pūrve cāsya nāvekṣamāṇā nātaḥ paraṃ tam ṛṣayaḥ sthāpayanti

12.255.36

अस्मिन्न् एवात्मतीर्थे न पशवः प्राप्नुयुः सुखम्

asminn evātmatīrthe na paśavaḥ prāpnuyuḥ sukham

12.255.36.2

अथ स्वकर्मणा केन वाणिज प्राप्नुयात् सुखम्

atha svakarmaṇā kena vāṇija prāpnuyāt sukham

12.255.36.3

शंस मे तन्महाप्राज्ञ भृशं वै श्रद्दधामि ते

śaṃsa me tanmahāprājña bhṛśaṃ vai śraddadhāmi te

12.255.37

तुलाधार उवाच

tulādhāra uvāca

12.255.37.2

उत यज्ञा उतायज्ञा मखं नार्हन्ति ते क्वचित्

uta yajñā utāyajñā makhaṃ nārhanti te kvacit

12.255.37.3

आज्येन पयसा दध्ना पूर्णाहुत्या विशेषतः

ājyena payasā dadhnā pūrṇāhutyā viśeṣataḥ

12.255.37.4

वालैः शृङ्गेण पादेन सम्भवत्येव गौर्मखम्

vālaiḥ śṛṅgeṇa pādena sambhavatyeva gaurmakham

12.255.38

पत्नीं चानेन विधिना प्रकरोति नियोजयन्

patnīṃ cānena vidhinā prakaroti niyojayan