Dharmalib

22361–22380 of 56499 verses

12.225.1.3

तान्येवाग्रे प्रलीयन्ते भूमित्वम् उपयान्ति च

tānyevāgre pralīyante bhūmitvam upayānti ca

12.225.2

ततः प्रलीने सर्वस्मिन् स्थावरे जङ्गमे तथा

tataḥ pralīne sarvasmin sthāvare jaṅgame tathā

12.225.2.2

अकाष्ठा निस्तृणा भूमिर् दृश्यते कूर्मपृष्ठवत्

akāṣṭhā nistṛṇā bhūmir dṛśyate kūrmapṛṣṭhavat

12.225.3

भूमेर् अपि गुणं गन्धम् आप आददते यदा

bhūmer api guṇaṃ gandham āpa ādadate yadā

12.225.3.2

आत्तगन्धा तदा भूमिः प्रलयत्वाय कल्पते

āttagandhā tadā bhūmiḥ pralayatvāya kalpate

12.225.4

आपस्ततः प्रतिष्ठन्ति ऊर्मिमत्यो महास्वनाः

āpastataḥ pratiṣṭhanti ūrmimatyo mahāsvanāḥ

12.225.4.2

सर्वम् एवेदम् आपूर्य तिष्ठन्ति च चरन्ति च

sarvam evedam āpūrya tiṣṭhanti ca caranti ca

12.225.5

अपाम् अपि गुणांस्तात ज्योतिर् आददते यदा

apām api guṇāṃstāta jyotir ādadate yadā

12.225.5.2

आपस्तदा आत्तगुणा ज्योतिष्युपरमन्ति च

āpastadā āttaguṇā jyotiṣyuparamanti ca

12.225.6

यदादित्यं स्थितं मध्ये गूहन्ति शिखिनो ऽर्चिषः

yadādityaṃ sthitaṃ madhye gūhanti śikhino 'rciṣaḥ

12.225.6.2

सर्वम् एवेदम् अर्चिर्भिः पूर्णं जाज्वल्यते नभः

sarvam evedam arcirbhiḥ pūrṇaṃ jājvalyate nabhaḥ

12.225.7

ज्योतिषो ऽपि गुणं रूपं वायुर् आददते यदा

jyotiṣo 'pi guṇaṃ rūpaṃ vāyur ādadate yadā

12.225.7.2

प्रशाम्यति तदा ज्योतिर् वायुर् दोधूयते महान्

praśāmyati tadā jyotir vāyur dodhūyate mahān

12.225.8

ततस्तु मूलम् आसाद्य वायुः संभवम् आत्मनः

tatastu mūlam āsādya vāyuḥ saṃbhavam ātmanaḥ

12.225.8.2

अधश्चोर्ध्वं च तिर्यक् च दोधवीति दिशो

adhaścordhvaṃ ca tiryak ca dodhavīti diśo

12.225.9

वायोर् अपि गुणं स्पर्शम् आकाशं ग्रसते यदा

vāyor api guṇaṃ sparśam ākāśaṃ grasate yadā

12.225.9.2

प्रशाम्यति तदा वायुः खं तु तिष्ठति नानदत्

praśāmyati tadā vāyuḥ khaṃ tu tiṣṭhati nānadat

12.225.10

आकाशस्य गुणं शब्दम् अभिव्यक्तात्मकं मनः

ākāśasya guṇaṃ śabdam abhivyaktātmakaṃ manaḥ

12.225.10.2

मनसो व्यक्तम् अव्यक्तं ब्राह्मः स प्रतिसंचरः

manaso vyaktam avyaktaṃ brāhmaḥ sa pratisaṃcaraḥ

12.225.11

तदात्मगुणम् आविश्य मनो ग्रसति चन्द्रमाः

tadātmaguṇam āviśya mano grasati candramāḥ