12.224.27.2

द्वापरे यज्ञम् एवाहुर् दानम् एव कलौ युगे

dvāpare yajñam evāhur dānam eva kalau yuge

12.224.28

एतां द्वादशसाहस्रीं युगाख्यां कवयो विदुः

etāṃ dvādaśasāhasrīṃ yugākhyāṃ kavayo viduḥ

12.224.28.2

सहस्रं परिवृत्तं तद् ब्राह्मं दिवसम् उच्यते

sahasraṃ parivṛttaṃ tad brāhmaṃ divasam ucyate

12.224.29

रात्रिस् तावत्तिथी ब्राह्मी तदादौ विश्वम् ईश्वरः

rātris tāvattithī brāhmī tadādau viśvam īśvaraḥ

12.224.29.2

प्रलये ऽध्यात्मम् आविश्य सुप्त्वा सो ऽन्ते विबुध्यते

pralaye 'dhyātmam āviśya suptvā so 'nte vibudhyate

12.224.30

सहस्रयुगपर्यन्तम् अहर् यद् ब्रह्मणो विदुः

sahasrayugaparyantam ahar yad brahmaṇo viduḥ

12.224.30.2

रात्रिं युगसहस्रान्तां ते ऽहोरात्रविदो जनाः

rātriṃ yugasahasrāntāṃ te 'horātravido janāḥ

12.224.31

प्रतिबुद्धो विकुरुते ब्रह्माक्षय्यं क्षपाक्षये

pratibuddho vikurute brahmākṣayyaṃ kṣapākṣaye

12.224.31.2

सृजते च महद् भूतं तस्माद् व्यक्तात्मकं मनः

sṛjate ca mahad bhūtaṃ tasmād vyaktātmakaṃ manaḥ

12.224.32

ब्रह्म तेजोमयं शुक्रं यस्य सर्वम् इदं जगत्

brahma tejomayaṃ śukraṃ yasya sarvam idaṃ jagat

12.224.32.2

एकस्य भूतं भूतस्य द्वयं स्थावरजङ्गमम्

ekasya bhūtaṃ bhūtasya dvayaṃ sthāvarajaṅgamam

12.224.33

अहर्मुखे विबुद्धः सन् सृजते विद्यया जगत्

aharmukhe vibuddhaḥ san sṛjate vidyayā jagat

12.224.33.2

अग्र एव महाभूतम् आशु व्यक्तात्मकं मनः

agra eva mahābhūtam āśu vyaktātmakaṃ manaḥ

12.224.34

अभिभूयेह चार्चिष्मद् व्यसृजत् सप्त मानसान्

abhibhūyeha cārciṣmad vyasṛjat sapta mānasān

12.224.34.2

दूरगं बहुधागामि प्रार्थनासंशयात्मकम्

dūragaṃ bahudhāgāmi prārthanāsaṃśayātmakam

12.224.35

मनः सृष्टिं विकुरुते चोद्यमानं सिसृक्षया

manaḥ sṛṣṭiṃ vikurute codyamānaṃ sisṛkṣayā

12.224.35.2

आकाशं जायते तस्मात् तस्य शब्दो गुणो मतः

ākāśaṃ jāyate tasmāt tasya śabdo guṇo mataḥ

12.224.36

आकाशात् तु विकुर्वाणात् सर्वगन्धवहः शुचिः

ākāśāt tu vikurvāṇāt sarvagandhavahaḥ śuciḥ

12.224.36.2

बलवाञ् जायते वायुस्तस्य स्पर्शो गुणो मतः

balavāñ jāyate vāyustasya sparśo guṇo mataḥ

12.224.37

वायोर् अपि विकुर्वाणाज्ज्योतिर् भूतं तमोनुदम्

vāyor api vikurvāṇājjyotir bhūtaṃ tamonudam