12.220.87

यदा हि शोचतां शोको व्यसनं नापकर्षति

yadā hi śocatāṃ śoko vyasanaṃ nāpakarṣati

12.220.87.2

सामर्थ्यं शोचतो नास्ति नाद्य शोचाम्यहं ततः

sāmarthyaṃ śocato nāsti nādya śocāmyahaṃ tataḥ

12.220.88

एवम् उक्तः सहस्राक्षो भगवान् पाकशासनः

evam uktaḥ sahasrākṣo bhagavān pākaśāsanaḥ

12.220.88.2

प्रतिसंहृत्य संरम्भम् इत्युवाच शतक्रतुः

pratisaṃhṛtya saṃrambham ityuvāca śatakratuḥ

12.220.89

सवज्रम् उद्यतं बाहुं दृष्ट्वा पाशांश्च वारुणान्

savajram udyataṃ bāhuṃ dṛṣṭvā pāśāṃśca vāruṇān

12.220.89.2

कस्येह न व्यथेद् बुद्धिर् मृत्योर् अपि जिघांसतः

kasyeha na vyathed buddhir mṛtyor api jighāṃsataḥ

12.220.90

सा ते न व्यथते बुद्धिर् अचला तत्त्वदर्शिनी

sā te na vyathate buddhir acalā tattvadarśinī

12.220.90.2

ब्रुवन्न व्यथसे स त्वं वाक्यं सत्यपराक्रम

bruvanna vyathase sa tvaṃ vākyaṃ satyaparākrama

12.220.91

हो हि विश्वासम् अर्थेषु शरीरे वा

hi viśvāsam artheṣu śarīre vā śarīrabhṛt

12.220.91.2

कर्तुम् उत्सहते लोके दृष्ट्वा सम्प्रस्थितं जगत्

kartum utsahate loke dṛṣṭvā samprasthitaṃ jagat

12.220.92

अहम् अप्येवम् एवैनं लोकं जानाम्यशाश्वतम्

aham apyevam evainaṃ lokaṃ jānāmyaśāśvatam

12.220.92.2

कालाग्नावाहितं घोरे गुह्ये सततगे ऽक्षरे

kālāgnāvāhitaṃ ghore guhye satatage 'kṣare

12.220.93

न चात्र परिहारो ऽस्ति कालस्पृष्टस्य कस्यचित्

na cātra parihāro 'sti kālaspṛṣṭasya kasyacit

12.220.93.2

सूक्ष्माणां महतां चैव भूतानां परिपच्यताम्

sūkṣmāṇāṃ mahatāṃ caiva bhūtānāṃ paripacyatām

12.220.94

अनीशस्याप्रमत्तस्य भूतानि पचतः सदा

anīśasyāpramattasya bhūtāni pacataḥ sadā

12.220.94.2

अनिवृत्तस्य कालस्य क्षयं प्राप्तो न मुच्यते

anivṛttasya kālasya kṣayaṃ prāpto na mucyate

12.220.95

अप्रमत्तः प्रमत्तेषु कालो जागर्ति देहिषु

apramattaḥ pramatteṣu kālo jāgarti dehiṣu

12.220.95.2

प्रयत्नेनाप्यतिक्रान्तो दृष्टपूर्वो न केनचित्

prayatnenāpyatikrānto dṛṣṭapūrvo na kenacit

12.220.96

पुराणः शाश्वतो धर्मः सर्वप्राणभृतां समः

purāṇaḥ śāśvato dharmaḥ sarvaprāṇabhṛtāṃ samaḥ

12.220.96.2

कालो न परिहार्यश्च न चास्यास्ति व्यतिक्रमः

kālo na parihāryaśca na cāsyāsti vyatikramaḥ