Dharmalib

21401–21420 of 56499 verses

12.217.3

दृष्ट्वा सुकृपणां चेमाम् अवस्थाम् आत्मनो बले

dṛṣṭvā sukṛpaṇāṃ cemām avasthām ātmano bale

12.217.3.2

ज्ञातिमित्रपरित्यक्तः शोचस्याहो न शोचसि

jñātimitraparityaktaḥ śocasyāho na śocasi

12.217.4

प्रीतिं प्राप्यातुलां पूर्वं लोकांश्चात्मवशे स्थितान्

prītiṃ prāpyātulāṃ pūrvaṃ lokāṃścātmavaśe sthitān

12.217.4.2

विनिपातम् इमं चाद्य शोचस्याहो न शोचसि

vinipātam imaṃ cādya śocasyāho na śocasi

12.217.5

बलिर् उवाच

balir uvāca

12.217.5.2

अनित्यम् उपलक्ष्येदं कालपर्यायम् आत्मनः

anityam upalakṣyedaṃ kālaparyāyam ātmanaḥ

12.217.5.3

तस्माच्छक्र न शोचामि सर्वं ह्येवेदम् अन्तवत्

tasmācchakra na śocāmi sarvaṃ hyevedam antavat

12.217.6

अन्तवन्त इमे देहा भूतानाम् अमराधिप

antavanta ime dehā bhūtānām amarādhipa

12.217.6.2

तेन शक्र न शोचामि नापराधाद् इदं मम

tena śakra na śocāmi nāparādhād idaṃ mama

12.217.7

जीवितं च शरीरं च प्रेत्य वै सह जायते

jīvitaṃ ca śarīraṃ ca pretya vai saha jāyate

12.217.7.2

उभे सह विवर्धेते उभे सह विनश्यतः

ubhe saha vivardhete ubhe saha vinaśyataḥ

12.217.8

तद् ईदृशम् इदं भावम् अवशः प्राप्य केवलम्

tad īdṛśam idaṃ bhāvam avaśaḥ prāpya kevalam

12.217.8.2

यद्येवम् अभिजानामि का व्यथा मे विजानतः

yadyevam abhijānāmi kā vyathā me vijānataḥ

12.217.9

भूतानां निधनं निष्ठा स्रोतसाम् इव सागरः

bhūtānāṃ nidhanaṃ niṣṭhā srotasām iva sāgaraḥ

12.217.9.2

नैतत् सम्यग् विजानन्तो नरा मुह्यन्ति वज्रभृत्

naitat samyag vijānanto narā muhyanti vajrabhṛt

12.217.10

ये त्वेवं नाभिजानन्ति रजोमोहपरायणाः

ye tvevaṃ nābhijānanti rajomohaparāyaṇāḥ

12.217.10.2

ते कृच्छ्रं प्राप्य सीदन्ति बुद्धिर् येषां प्रणश्यति

te kṛcchraṃ prāpya sīdanti buddhir yeṣāṃ praṇaśyati

12.217.11

बुद्धिलाभे हि पुरुषः सर्वं नुदति किल्बिषम्

buddhilābhe hi puruṣaḥ sarvaṃ nudati kilbiṣam

12.217.11.2

विपाप्मा लभते सत्त्वं सत्त्वस्थः सम्प्रसीदति

vipāpmā labhate sattvaṃ sattvasthaḥ samprasīdati

12.217.12

ततस्तु ये निवर्तन्ते जायन्ते वा पुनः पुनः

tatastu ye nivartante jāyante vā punaḥ punaḥ