12.211.38

ऋतुः संवत्सरस् तिथ्यः शीतोष्णे च प्रियाप्रिये

ṛtuḥ saṃvatsaras tithyaḥ śītoṣṇe ca priyāpriye

12.211.38.2

यथातीतानि पश्यन्ति तादृशः सत्त्वसंक्षयः

yathātītāni paśyanti tādṛśaḥ sattvasaṃkṣayaḥ

12.211.39

जरया हि परीतस्य मृत्युना वा विनाशिना

jarayā hi parītasya mṛtyunā vā vināśinā

12.211.39.2

दुर्बलं दुर्बलं पूर्वं गृहस्येव विनश्यति

durbalaṃ durbalaṃ pūrvaṃ gṛhasyeva vinaśyati

12.211.40

इन्द्रियाणि मनो वायुः शोणितं मांसम् अस्थि च

indriyāṇi mano vāyuḥ śoṇitaṃ māṃsam asthi ca

12.211.40.2

आनुपूर्व्या विनश्यन्ति स्वं धातुम् उपयान्ति च

ānupūrvyā vinaśyanti svaṃ dhātum upayānti ca

12.211.41

लोकयात्राविधानं च दानधर्मफलागमः

lokayātrāvidhānaṃ ca dānadharmaphalāgamaḥ

12.211.41.2

यदर्थं वेदशब्दाश् च व्यवहाराश् च लौकिकाः

yadarthaṃ vedaśabdāś ca vyavahārāś ca laukikāḥ

12.211.42

इति सम्यङ् मनस्य् एते बहवः सन्ति हेतवः

iti samyaṅ manasy ete bahavaḥ santi hetavaḥ

12.211.42.2

एतद् अस्तीदम् अस्तीति न किंचित् प्रतिपद्यते

etad astīdam astīti na kiṃcit pratipadyate

12.211.43

तेषां विमृशताम् एवं तत् तत् समभिधावताम्

teṣāṃ vimṛśatām evaṃ tat tat samabhidhāvatām

12.211.43.2

क्वचिन्निविशते बुद्धिस् तत्र जीर्यति वृक्षवत्

kvacinniviśate buddhis tatra jīryati vṛkṣavat

12.211.44

एवम् अर्थैर् अनर्थैश् च दुःखिताः सर्वजन्तवः

evam arthair anarthaiś ca duḥkhitāḥ sarvajantavaḥ

12.211.44.2

आगमैर् अपकृष्यन्ते हस्तिपैर् हस्तिनो यथा

āgamair apakṛṣyante hastipair hastino yathā

12.211.45

अर्थांस् तथात्यन्तसुखावहांश् च लिप्सन्त एते बहवो विशुल्काः

arthāṃs tathātyantasukhāvahāṃś ca lipsanta ete bahavo viśulkāḥ

12.211.45.2

महत्तरं दुःखम् अभिप्रपन्ना हित्वामिषं मृत्युवशं प्रयान्ति

mahattaraṃ duḥkham abhiprapannā hitvāmiṣaṃ mṛtyuvaśaṃ prayānti

12.211.46

विनाशिनो ह्य् अध्रुवजीवितस्य किं बन्धुभिर् मित्रपरिग्रहैश् च

vināśino hy adhruvajīvitasya kiṃ bandhubhir mitraparigrahaiś ca

12.211.46.2

विहाय यो गच्छति सर्वम् एव क्षणेन गत्वा न निवर्तते च

vihāya yo gacchati sarvam eva kṣaṇena gatvā na nivartate ca

12.211.47

भूव्योमतोयानलवायवो हि सदा शरीरं परिपालयन्ति

bhūvyomatoyānalavāyavo hi sadā śarīraṃ paripālayanti

12.211.47.2

इतीदम् आलक्ष्य कुतो रतिर् भवेद् विनाशिनो ह्य् अस्य न शर्म विद्यते

itīdam ālakṣya kuto ratir bhaved vināśino hy asya na śarma vidyate