12.194.11.2

नानाविधे कर्मपथे सुखार्थी नरः प्रवृत्तो न परं प्रयाति

nānāvidhe karmapathe sukhārthī naraḥ pravṛtto na paraṃ prayāti

12.194.11.3

परं हि तत् कर्मपथाद् अपेतं निराशिषं ब्रह्मपरं

paraṃ hi tat karmapathād apetaṃ nirāśiṣaṃ brahmaparaṃ

12.194.12

प्रजाः सृष्टा मनसा कर्मणा च द्वावप्येतौ सत्पथौ लोकजुष्टौ

prajāḥ sṛṣṭā manasā karmaṇā ca dvāvapyetau satpathau lokajuṣṭau

12.194.12.2

दृष्ट्वा कर्म शाश्वतं चान्तवच्च मनस्त्यागः कारणं नान्यद् अस्ति

dṛṣṭvā karma śāśvataṃ cāntavacca manastyāgaḥ kāraṇaṃ nānyad asti

12.194.13

स्वेनात्मना चक्षुर् इव प्रणेता निशात्यये तमसा संवृतात्मा

svenātmanā cakṣur iva praṇetā niśātyaye tamasā saṃvṛtātmā

12.194.13.2

ज्ञानं तु विज्ञानगुणेन युक्तं कर्माशुभं पश्यति वर्जनीयम्

jñānaṃ tu vijñānaguṇena yuktaṃ karmāśubhaṃ paśyati varjanīyam

12.194.14

सर्पान् कुशाग्राणि तथोदपानं ज्ञात्वा मनुष्याः परिवर्जयन्ति

sarpān kuśāgrāṇi tathodapānaṃ jñātvā manuṣyāḥ parivarjayanti

12.194.14.2

अज्ञानतस्तत्र पतन्ति मूढा ज्ञाने फलं पश्य यथा विशिष्टम्

ajñānatastatra patanti mūḍhā jñāne phalaṃ paśya yathā viśiṣṭam

12.194.15

कृत्स्नस्तु मन्त्रो विधिवत् प्रयुक्तो यज्ञा यथोक्तास्त्वथ दक्षिणाश्च

kṛtsnastu mantro vidhivat prayukto yajñā yathoktāstvatha dakṣiṇāśca

12.194.15.2

अन्नप्रदानं मनसः समाधिः पञ्चात्मकं कर्मफलं वदन्ति

annapradānaṃ manasaḥ samādhiḥ pañcātmakaṃ karmaphalaṃ vadanti

12.194.16

गुणात्मकं कर्म वदन्ति वेदास् तस्मान्मन्त्रा मन्त्रमूलं हि कर्म

guṇātmakaṃ karma vadanti vedās tasmānmantrā mantramūlaṃ hi karma

12.194.16.2

विधिर् विधेयं मनसोपपत्तिः फलस्य भोक्ता तु यथा शरीरी

vidhir vidheyaṃ manasopapattiḥ phalasya bhoktā tu yathā śarīrī

12.194.17

शब्दाश्च रूपाणि रसाश्च पुण्याः स्पर्शाश्च गन्धाश्च शुभास्तथैव

śabdāśca rūpāṇi rasāśca puṇyāḥ sparśāśca gandhāśca śubhāstathaiva

12.194.17.2

नरो नसंस्थानगतः प्रभुः स्याद् एतत् फलं सिध्यति कर्मलोके

naro nasaṃsthānagataḥ prabhuḥ syād etat phalaṃ sidhyati karmaloke

12.194.18

यद् यच्छरीरेण करोति कर्म शरीरयुक्तः समुपाश्नुते तत्

yad yaccharīreṇa karoti karma śarīrayuktaḥ samupāśnute tat

12.194.18.2

शरीरम् एवायतनं सुखस्य दुःखस्य चाप्यायतनं शरीरम्

śarīram evāyatanaṃ sukhasya duḥkhasya cāpyāyatanaṃ śarīram

12.194.19

वाचा तु यत् कर्म करोति किंचिद् वाचैव सर्वं समुपाश्नुते तत्

vācā tu yat karma karoti kiṃcid vācaiva sarvaṃ samupāśnute tat

12.194.19.2

मनस्तु यत् कर्म करोति किंचिन् मनःस्थ एवायम् उपाश्नुते तत्

manastu yat karma karoti kiṃcin manaḥstha evāyam upāśnute tat

12.194.20

यथागुणं कर्मगणं फलार्थी करोत्ययं कर्मफले निविष्टः

yathāguṇaṃ karmagaṇaṃ phalārthī karotyayaṃ karmaphale niviṣṭaḥ

12.194.20.2

तथा तथायं गुणसम्प्रयुक्तः शुभाशुभं कर्मफलं भुनक्ति

tathā tathāyaṃ guṇasamprayuktaḥ śubhāśubhaṃ karmaphalaṃ bhunakti