10.2.13.2

अकृत्वा च पुनर् दुःखं कर्म दृश्येन्महाफलम्

akṛtvā ca punar duḥkhaṃ karma dṛśyenmahāphalam

10.2.14

चेष्टाम् अकुर्वंल्लभते यदि किंचिद् यदृच्छया

ceṣṭām akurvaṃllabhate yadi kiṃcid yadṛcchayā

10.2.14.2

यो वा न लभते कृत्वा दुर्दशौ तावुभावपि

yo vā na labhate kṛtvā durdaśau tāvubhāvapi

10.2.15

शक्नोति जीवितुं दक्षो नालसः सुखम् एधते

śaknoti jīvituṃ dakṣo nālasaḥ sukham edhate

10.2.15.2

दृश्यन्ते जीवलोके ऽस्मिन् दक्षाः प्रायो हितैषिणः

dṛśyante jīvaloke 'smin dakṣāḥ prāyo hitaiṣiṇaḥ

10.2.16

यदि दक्षः समारम्भात् कर्मणां नाश्नुते फलम्

yadi dakṣaḥ samārambhāt karmaṇāṃ nāśnute phalam

10.2.16.2

नास्य वाच्यं भवेत् किंचित् तत्त्वं चाप्यधिगच्छति

nāsya vācyaṃ bhavet kiṃcit tattvaṃ cāpyadhigacchati

10.2.17

अकृत्वा कर्म यो लोके फलं विन्दति विष्टितः

akṛtvā karma yo loke phalaṃ vindati viṣṭitaḥ

10.2.17.2

स तु वक्तव्यतां याति द्वेष्यो भवति प्रायशः

sa tu vaktavyatāṃ yāti dveṣyo bhavati prāyaśaḥ

10.2.18

एवम् एतद् अनादृत्य वर्तते यस्त्वतो ऽन्यथा

evam etad anādṛtya vartate yastvato 'nyathā

10.2.18.2

स करोत्यात्मनो ऽनर्थान् नैष बुद्धिमतां नयः

sa karotyātmano 'narthān naiṣa buddhimatāṃ nayaḥ

10.2.19

हीनं पुरुषकारेण यदा दैवेन वा पुनः

hīnaṃ puruṣakāreṇa yadā daivena vā punaḥ

10.2.19.2

कारणाभ्याम् अथैताभ्याम् उत्थानम् अफलं भवेत्

kāraṇābhyām athaitābhyām utthānam aphalaṃ bhavet

10.2.19.3

हीनं पुरुषकारेण कर्म त्विह न सिध्यति

hīnaṃ puruṣakāreṇa karma tviha na sidhyati

10.2.20

दैवतेभ्यो नमस्कृत्य यस्त्वर्थान् सम्यग् ईहते

daivatebhyo namaskṛtya yastvarthān samyag īhate

10.2.20.2

दक्षो दाक्षिण्यसम्पन्नो न स मोघं विहन्यते

dakṣo dākṣiṇyasampanno na sa moghaṃ vihanyate

10.2.21

सम्यग् ईहा पुनर् इयं यो वृद्धान् उपसेवते

samyag īhā punar iyaṃ yo vṛddhān upasevate

10.2.21.2

आपृच्छति च यच्छ्रेयः करोति च हितं वचः

āpṛcchati ca yacchreyaḥ karoti ca hitaṃ vacaḥ

10.2.22

उत्थायोत्थाय हि सदा प्रष्टव्या वृद्धसंमताः

utthāyotthāya hi sadā praṣṭavyā vṛddhasaṃmatāḥ

10.2.22.2

ते ऽस्य योगे परं मूलं तन्मूला सिद्धिर् उच्यते

te 'sya yoge paraṃ mūlaṃ tanmūlā siddhir ucyate