Dharmalib

10541–10560 of 56499 verses

5.133.9

यो ह्येवम् अविनीतेन रमते

yo hyevam avinītena ramate

5.133.9.2

अनुत्थानवता चापि मोघं तस्य प्रजाफलम्

anutthānavatā cāpi moghaṃ tasya prajāphalam

5.133.10

अकुर्वन्तो हि कर्माणि कुर्वन्तो निन्दितानि च

akurvanto hi karmāṇi kurvanto ninditāni ca

5.133.10.2

सुखं नैवेह नामुत्र लभन्ते पुरुषाधमाः

sukhaṃ naiveha nāmutra labhante puruṣādhamāḥ

5.133.11

युद्धाय क्षत्रियः सृष्टः संजयेह जयाय च

yuddhāya kṣatriyaḥ sṛṣṭaḥ saṃjayeha jayāya ca

5.133.11.2

क्रूराय कर्मणे नित्यं प्रजानां परिपालने

krūrāya karmaṇe nityaṃ prajānāṃ paripālane

5.133.11.3

जयन् वा वध्यमानो वा प्राप्नोतीन्द्रसलोकताम्

jayan vā vadhyamāno vā prāpnotīndrasalokatām

5.133.12

न शक्रभवने पुण्ये दिवि तद् विद्यते सुखम्

na śakrabhavane puṇye divi tad vidyate sukham

5.133.12.2

यद् अमित्रान् वशे कृत्वा क्षत्रियः सुखम् अश्नुते

yad amitrān vaśe kṛtvā kṣatriyaḥ sukham aśnute

5.133.13

मन्युना दह्यमानेन पुरुषेण मनस्विना

manyunā dahyamānena puruṣeṇa manasvinā

5.133.13.2

निकृतेनेह बहुशः शत्रून् प्रतिजिगीषया

nikṛteneha bahuśaḥ śatrūn pratijigīṣayā

5.133.14

आत्मानं वा परित्यज्य शत्रून् वा विनिपात्य वै

ātmānaṃ vā parityajya śatrūn vā vinipātya vai

5.133.14.2

अतो ऽन्येन प्रकारेण शान्तिर् अस्य कुतो भवेत्

ato 'nyena prakāreṇa śāntir asya kuto bhavet

5.133.15

इह प्राज्ञो हि पुरुषः स्वल्पम् अप्रियम् इच्छति

iha prājño hi puruṣaḥ svalpam apriyam icchati

5.133.15.2

यस्य स्वल्पं प्रियं लोके ध्रुवं तस्याल्पम् अप्रियम्

yasya svalpaṃ priyaṃ loke dhruvaṃ tasyālpam apriyam

5.133.16

प्रियाभावाच्च पुरुषो नैव प्राप्नोति शोभनम्

priyābhāvācca puruṣo naiva prāpnoti śobhanam

5.133.16.2

ध्रुवं चाभावम् अभ्येति गत्वा गङ्गेव सागरम्

dhruvaṃ cābhāvam abhyeti gatvā gaṅgeva sāgaram

5.133.17

पुत्र उवाच

putra uvāca

5.133.17.2

नेयं मतिस्त्वया वाच्या मातः पुत्रे विशेषतः

neyaṃ matistvayā vācyā mātaḥ putre viśeṣataḥ

5.133.17.3

कारुण्यम् एवात्र पश्य भूत्वेह जडमूकवत्

kāruṇyam evātra paśya bhūtveha jaḍamūkavat