4.61.12.2

निर्याहि मध्याद् इति मत्स्यपुत्रम् उवाच यावत् कुरवो विसंज्ञाः

niryāhi madhyād iti matsyaputram uvāca yāvat kuravo visaṃjñāḥ

4.61.13

आचार्य शारद्वतयोः सुशुक्ले कर्णस्य पीतं रुचिरं च वस्त्रम्

ācārya śāradvatayoḥ suśukle karṇasya pītaṃ ruciraṃ ca vastram

4.61.13.2

द्रौणेश्च राज्ञश्च तथैव नीले वस्त्रे समादत्स्व नरप्रवीर

drauṇeśca rājñaśca tathaiva nīle vastre samādatsva narapravīra

4.61.14

भीष्मस्य संज्ञां तु तथैव मन्ये जानाति मे ऽस्त्रप्रतिघातम् एषः

bhīṣmasya saṃjñāṃ tu tathaiva manye jānāti me 'strapratighātam eṣaḥ

4.61.14.2

एतस्य वाहान् कुरु सव्यतस्त्वम् एवं हि यातव्यम् अमूढसंज्ञैः

etasya vāhān kuru savyatastvam evaṃ hi yātavyam amūḍhasaṃjñaiḥ

4.61.15

रश्मीन् समुत्सृज्य ततो महात्मा रथाद् अवप्लुत्य विराटपुत्रः

raśmīn samutsṛjya tato mahātmā rathād avaplutya virāṭaputraḥ

4.61.15.2

वस्त्राण्युपादाय महारथानां तूर्णं पुनः स्वं रथम् आरुरोह

vastrāṇyupādāya mahārathānāṃ tūrṇaṃ punaḥ svaṃ ratham āruroha

4.61.16

ततो ऽन्वशासच्चतुरः सदश्वान् पुत्रो विराटस्य हिरण्यकक्ष्यान्

tato 'nvaśāsaccaturaḥ sadaśvān putro virāṭasya hiraṇyakakṣyān

4.61.16.2

ते तद् व्यतीयुर् ध्वजिनाम् अनीकं श्वेता वहन्तो ऽर्जुनम् आजिमध्यात्

te tad vyatīyur dhvajinām anīkaṃ śvetā vahanto 'rjunam ājimadhyāt

4.61.17

तथा तु यान्तं पुरुषप्रवीरं भीष्मः शरैर् अभ्यहनत् तरस्वी

tathā tu yāntaṃ puruṣapravīraṃ bhīṣmaḥ śarair abhyahanat tarasvī

4.61.17.2

स चापि भीष्मस्य हयान्निहत्य विव्याध पार्श्वे दशभिः पृषत्कैः

sa cāpi bhīṣmasya hayānnihatya vivyādha pārśve daśabhiḥ pṛṣatkaiḥ

4.61.18

ततो ऽर्जुनो भीष्मम् अपास्य युद्धे विद्ध्वास्य यन्तारम् अरिष्टधन्वा

tato 'rjuno bhīṣmam apāsya yuddhe viddhvāsya yantāram ariṣṭadhanvā

4.61.18.2

तस्थौ विमुक्तो रथवृन्दमध्याद् राहुं विदार्येव सहस्ररश्मिः

tasthau vimukto rathavṛndamadhyād rāhuṃ vidāryeva sahasraraśmiḥ

4.61.19

लब्ध्वा तु संज्ञां च कुरुप्रवीरः पार्थं समीक्ष्याथ महेन्द्रकल्पम्

labdhvā tu saṃjñāṃ ca kurupravīraḥ pārthaṃ samīkṣyātha mahendrakalpam

4.61.19.2

रणाद् विमुक्तं स्थितम् एकम् आजौ स धार्तराष्ट्रस्त्वरितो बभाषे

raṇād vimuktaṃ sthitam ekam ājau sa dhārtarāṣṭrastvarito babhāṣe

4.61.20

अयं कथंस्विद् भवतां विमुक्तस् तं वै प्रबध्नीत यथा न मुच्येत्

ayaṃ kathaṃsvid bhavatāṃ vimuktas taṃ vai prabadhnīta yathā na mucyet

4.61.20.2

तम् अब्रवीच्छांतनवः प्रहस्य क्व ते गता बुद्धिर् अभूत् क्व वीर्यम्

tam abravīcchāṃtanavaḥ prahasya kva te gatā buddhir abhūt kva vīryam

4.61.21

शान्तिं पराश्वस्य यथा स्थितो ऽभूर् उत्सृज्य बाणांश्च धनुश्च चित्रम्

śāntiṃ parāśvasya yathā sthito 'bhūr utsṛjya bāṇāṃśca dhanuśca citram

4.61.21.2

न त्वेव बीभत्सुर् अलं नृशंसं कर्तुं न पापे ऽस्य मनो निविष्टम्

na tveva bībhatsur alaṃ nṛśaṃsaṃ kartuṃ na pāpe 'sya mano niviṣṭam

4.61.22

त्रैलोक्यहेतोर् न जहेत् स्वधर्मं तस्मान्न सर्वे निहता रणे ऽस्मिन्

trailokyahetor na jahet svadharmaṃ tasmānna sarve nihatā raṇe 'smin