5.42.18.3

ते ब्राह्मणा इतः प्रेत्य स्वर्गलोके प्रकाशते

te brāhmaṇā itaḥ pretya svargaloke prakāśate

5.42.19

यत्र मन्येत भूयिष्ठं प्रावृषीव तृणोलपम्

yatra manyeta bhūyiṣṭhaṃ prāvṛṣīva tṛṇolapam

5.42.19.2

अन्नं पानं च ब्राह्मणस्तज्जीवन्नानुसंज्वरेत्

annaṃ pānaṃ ca brāhmaṇastajjīvannānusaṃjvaret

5.42.20

यत्राकथयमानस्य प्रयच्छत्यशिवं भयम्

yatrākathayamānasya prayacchatyaśivaṃ bhayam

5.42.20.2

अतिरिक्तम् इवाकुर्वन् स श्रेयान्नेतरो जनः

atiriktam ivākurvan sa śreyānnetaro janaḥ

5.42.21

यो वाकथयमानस्य आत्मानं नानुसंज्वरेत्

yo vākathayamānasya ātmānaṃ nānusaṃjvaret

5.42.21.2

ब्रह्मस्वं नोपभुञ्जेद् वा तदन्नं संमतं सताम्

brahmasvaṃ nopabhuñjed vā tadannaṃ saṃmataṃ satām

5.42.22

यथा स्वं वान्तम् अश्नाति श्वा वै नित्यम् अभूतये

yathā svaṃ vāntam aśnāti śvā vai nityam abhūtaye

5.42.22.2

एवं ते वान्तम् अश्नन्ति स्ववीर्यस्योपजीवनात्

evaṃ te vāntam aśnanti svavīryasyopajīvanāt

5.42.23

नित्यम् अज्ञातचर्या मे इति मन्येत ब्राह्मणः

nityam ajñātacaryā me iti manyeta brāhmaṇaḥ

5.42.23.2

ज्ञातीनां तु वसन्मध्ये नैव विद्येत किंचन

jñātīnāṃ tu vasanmadhye naiva vidyeta kiṃcana

5.42.24

को ह्येवम् अन्तरात्मानं ब्राह्मणो हन्तुम् अर्हति

ko hyevam antarātmānaṃ brāhmaṇo hantum arhati

5.42.24.2

तस्माद्धि किंचित् क्षत्रिय ब्रह्मावसति पश्यति

tasmāddhi kiṃcit kṣatriya brahmāvasati paśyati

5.42.25

अश्रान्तः स्याद् अनादानात् संमतो निरुपद्रवः

aśrāntaḥ syād anādānāt saṃmato nirupadravaḥ

5.42.25.2

शिष्टो न शिष्टवत् स स्याद् ब्राह्मणो ब्रह्मवित् कविः

śiṣṭo na śiṣṭavat sa syād brāhmaṇo brahmavit kaviḥ

5.42.26

अनाढ्या मानुषे वित्ते आढ्या वेदेषु ये द्विजाः

anāḍhyā mānuṣe vitte āḍhyā vedeṣu ye dvijāḥ

5.42.26.2

ते दुर्धर्षा दुष्प्रकम्प्या विद्यात् तान् ब्रह्मणस्तनुम्

te durdharṣā duṣprakampyā vidyāt tān brahmaṇastanum

5.42.27

सर्वान् स्विष्टकृतो देवान् विद्याद् य इह कश्चन

sarvān sviṣṭakṛto devān vidyād ya iha kaścana

5.42.27.2

न समानो ब्राह्मणस्य यस्मिन् प्रयतते स्वयम्

na samāno brāhmaṇasya yasmin prayatate svayam

5.42.28

यम् अप्रयतमानं तु मानयन्ति स मानितः

yam aprayatamānaṃ tu mānayanti sa mānitaḥ