Dharmalib

4641–4660 of 56499 verses

5.41.5.2

शूद्रयोनावहं जातो नातो ऽन्यद् वक्तुम् उत्सहे

śūdrayonāvahaṃ jāto nāto 'nyad vaktum utsahe

5.41.5.3

कुमारस्य तु या बुद्धिर् वेद तां शाश्वतीम् अहम्

kumārasya tu yā buddhir veda tāṃ śāśvatīm aham

5.41.6

ब्राह्मीं हि योनिम् आपन्नः सुगुह्यम् अपि यो वदेत्

brāhmīṃ hi yonim āpannaḥ suguhyam api yo vadet

5.41.6.2

न तेन गर्ह्यो देवानां तस्माद् एतद् ब्रवीमि ते

na tena garhyo devānāṃ tasmād etad bravīmi te

5.41.7

धृतराष्ट्र उवाच

dhṛtarāṣṭra uvāca

5.41.7.2

ब्रवीहि विदुर त्वं मे पुराणं तं सनातनम्

bravīhi vidura tvaṃ me purāṇaṃ taṃ sanātanam

5.41.7.3

कथम् एतेन देहेन स्याद् इहैव समागमः

katham etena dehena syād ihaiva samāgamaḥ

5.41.8

वैशंपायन उवाच

vaiśaṃpāyana uvāca

5.41.8.2

चिन्तयामास विदुरस्तम् ऋषिं संशितव्रतम्

cintayāmāsa vidurastam ṛṣiṃ saṃśitavratam

5.41.8.3

स च तच्चिन्तितं ज्ञात्वा दर्शयामास भारत

sa ca taccintitaṃ jñātvā darśayāmāsa bhārata

5.41.9

स चैनं प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा

sa cainaṃ pratijagrāha vidhidṛṣṭena karmaṇā

5.41.9.2

सुखोपविष्टं विश्रान्तम् अथैनं विदुरो ऽब्रवीत्

sukhopaviṣṭaṃ viśrāntam athainaṃ viduro 'bravīt

5.41.10

भगवन् संशयः कश्चिद् धृतराष्ट्रस्य मानसे

bhagavan saṃśayaḥ kaścid dhṛtarāṣṭrasya mānase

5.41.10.2

यो न शक्यो मया वक्तुं तम् अस्मै वक्तुम् अर्हसि

yo na śakyo mayā vaktuṃ tam asmai vaktum arhasi

5.41.10.3

यं श्रुत्वायं मनुष्येन्द्रः सुखदुःखातिगो भवेत्

yaṃ śrutvāyaṃ manuṣyendraḥ sukhaduḥkhātigo bhavet

5.41.11

लाभालाभौ प्रियद्वेष्यौ यथैनं न जरान्तकौ

lābhālābhau priyadveṣyau yathainaṃ na jarāntakau

5.41.11.2

विषहेरन् भयामर्षौ क्षुत्पिपासे मदोद्भवौ

viṣaheran bhayāmarṣau kṣutpipāse madodbhavau

5.41.11.3

अरतिश्चैव तन्द्री च कामक्रोधौ क्षयोदयौ

aratiścaiva tandrī ca kāmakrodhau kṣayodayau

5.42.1

वैशंपायन उवाच

vaiśaṃpāyana uvāca

5.42.1.2

ततो राजा धृतराष्ट्रो मनीषी सम्पूज्य वाक्यं विदुरेरितं तत्

tato rājā dhṛtarāṣṭro manīṣī sampūjya vākyaṃ vidureritaṃ tat