5.39.18

किं पुनर् गुणवन्तस्ते त्वत्प्रसादाभिकाङ्क्षिणः

kiṃ punar guṇavantaste tvatprasādābhikāṅkṣiṇaḥ

5.39.18.2

प्रसादं कुरु दीनानां पाण्डवानां विशां पते

prasādaṃ kuru dīnānāṃ pāṇḍavānāṃ viśāṃ pate

5.39.19

दीयन्तां ग्रामकाः केचित् तेषां वृत्त्यर्थम् ईश्वर

dīyantāṃ grāmakāḥ kecit teṣāṃ vṛttyartham īśvara

5.39.19.2

एवं लोके यशःप्राप्तो भविष्यसि नराधिप

evaṃ loke yaśaḥprāpto bhaviṣyasi narādhipa

5.39.20

वृद्धेन हि त्वया कार्यं पुत्राणां तात रक्षणम्

vṛddhena hi tvayā kāryaṃ putrāṇāṃ tāta rakṣaṇam

5.39.20.2

मया चापि हितं वाच्यं विद्धि मां त्वद्धितैषिणम्

mayā cāpi hitaṃ vācyaṃ viddhi māṃ tvaddhitaiṣiṇam

5.39.21

ज्ञातिभिर् विग्रहस्तात न कर्तव्यो भवार्थिना

jñātibhir vigrahastāta na kartavyo bhavārthinā

5.39.21.2

सुखानि सह भोज्यानि ज्ञातिभिर् भरतर्षभ

sukhāni saha bhojyāni jñātibhir bharatarṣabha

5.39.22

संभोजनं संकथनं संप्रीतिश्च परस्परम्

saṃbhojanaṃ saṃkathanaṃ saṃprītiśca parasparam

5.39.22.2

ज्ञातिभिः सह कार्याणि न विरोधः कथंचन

jñātibhiḥ saha kāryāṇi na virodhaḥ kathaṃcana

5.39.23

ज्ञातयस्तारयन्तीह ज्ञातयो मज्जयन्ति च

jñātayastārayantīha jñātayo majjayanti ca

5.39.23.2

सुवृत्तास्तारयन्तीह दुर्वृत्ता मज्जयन्ति च

suvṛttāstārayantīha durvṛttā majjayanti ca

5.39.24

सुवृत्तो भव राजेन्द्र पाण्डवान् प्रति मानद

suvṛtto bhava rājendra pāṇḍavān prati mānada

5.39.24.2

अधर्षणीयः शत्रूणां तैर् वृतस्त्वं भविष्यसि

adharṣaṇīyaḥ śatrūṇāṃ tair vṛtastvaṃ bhaviṣyasi

5.39.25

श्रीमन्तं ज्ञातिम् आसाद्य यो ज्ञातिर् अवसीदति

śrīmantaṃ jñātim āsādya yo jñātir avasīdati

5.39.25.2

दिग्धहस्तं मृग इव स एनस्तस्य विन्दति

digdhahastaṃ mṛga iva sa enastasya vindati

5.39.26

पश्चाद् अपि नरश्रेष्ठ तव तापो भविष्यति

paścād api naraśreṣṭha tava tāpo bhaviṣyati

5.39.26.2

तान् वा हतान् सुतान् वापि श्रुत्वा तद् अनुचिन्तय

tān vā hatān sutān vāpi śrutvā tad anucintaya

5.39.27

येन खट्वां समारूढः परितप्येत कर्मणा

yena khaṭvāṃ samārūḍhaḥ paritapyeta karmaṇā

5.39.27.2

आदावेव न तत् कुर्याद् अध्रुवे जीविते सति

ādāveva na tat kuryād adhruve jīvite sati