5.37.6.2

यश्चासतः सान्त्वम् उपासतीह एते ऽनुयान्त्यनिलं पाशहस्ताः

yaścāsataḥ sāntvam upāsatīha ete 'nuyāntyanilaṃ pāśahastāḥ

5.37.7

यस्मिन् यथा वर्तते यो मनुष्यस् तस्मिंस्तथा वर्तितव्यं स धर्मः

yasmin yathā vartate yo manuṣyas tasmiṃstathā vartitavyaṃ sa dharmaḥ

5.37.7.2

मायाचारो मायया वर्तितव्यः साध्वाचारः साधुना प्रत्युदेयः

māyācāro māyayā vartitavyaḥ sādhvācāraḥ sādhunā pratyudeyaḥ

5.37.8

धृतराष्ट्र उवाच

dhṛtarāṣṭra uvāca

5.37.8.2

शतायुर् उक्तः पुरुषः सर्ववेदेषु वै यदा

śatāyur uktaḥ puruṣaḥ sarvavedeṣu vai yadā

5.37.8.3

नाप्नोत्यथ च तत् सर्वम् आयुः केनेह हेतुना

nāpnotyatha ca tat sarvam āyuḥ keneha hetunā

5.37.9

विदुर उवाच

vidura uvāca

5.37.9.2

अतिवादो ऽतिमानश्च तथात्यागो नराधिप

ativādo 'timānaśca tathātyāgo narādhipa

5.37.9.3

क्रोधश्चातिविवित्सा च मित्रद्रोहश्च तानि षट्

krodhaścātivivitsā ca mitradrohaśca tāni ṣaṭ

5.37.10

एत एवासयस्तीक्ष्णाः कृन्तन्त्यायूंषि देहिनाम्

eta evāsayastīkṣṇāḥ kṛntantyāyūṃṣi dehinām

5.37.10.2

एतानि मानवान् घ्नन्ति न मृत्युर् भद्रम् अस्तु ते

etāni mānavān ghnanti na mṛtyur bhadram astu te

5.37.11

विश्वस्तस्यैति यो दारान् यश्चापि गुरुतल्पगः

viśvastasyaiti yo dārān yaścāpi gurutalpagaḥ

5.37.11.2

वृषलीपतिर् द्विजो यश्च पानपश्चैव भारत

vṛṣalīpatir dvijo yaśca pānapaścaiva bhārata

5.37.12

शरणागतहा चैव सर्वे ब्रह्महणैः

śaraṇāgatahā caiva sarve brahmahaṇaiḥ

5.37.12.2

एतैः समेत्य कर्तव्यं प्रायश्चित्तम् इति श्रुतिः

etaiḥ sametya kartavyaṃ prāyaścittam iti śrutiḥ

5.37.13

गृही वदान्यो ऽनपविद्धवाक्यः शेषान्नभोक्ताप्यविहिंसकश्च

gṛhī vadānyo 'napaviddhavākyaḥ śeṣānnabhoktāpyavihiṃsakaśca

5.37.13.2

नानर्थकृत् त्यक्तकलिः कृतज्ञः सत्यो मृदुः स्वर्गम् उपैति विद्वान्

nānarthakṛt tyaktakaliḥ kṛtajñaḥ satyo mṛduḥ svargam upaiti vidvān

5.37.14

सुलभाः पुरुषा राजन् सततं प्रियवादिनः

sulabhāḥ puruṣā rājan satataṃ priyavādinaḥ

5.37.14.2

अप्रियस्य तु पथ्यस्य वक्ता श्रोता च दुर्लभः

apriyasya tu pathyasya vaktā śrotā ca durlabhaḥ

5.37.15

यो हि धर्मं व्यपाश्रित्य हित्वा भर्तुः प्रियाप्रिये

yo hi dharmaṃ vyapāśritya hitvā bhartuḥ priyāpriye