5.27.15

अन्तं गत्वा कर्मणां या प्रशंसा सत्यं दमश्चार्जवम् आनृशंस्यम्

antaṃ gatvā karmaṇāṃ yā praśaṃsā satyaṃ damaścārjavam ānṛśaṃsyam

5.27.15.2

अश्वमेधो राजसूयस्तथेष्टः पापस्यान्तं कर्मणो मा पुनर् गाः

aśvamedho rājasūyastatheṣṭaḥ pāpasyāntaṃ karmaṇo mā punar gāḥ

5.27.16

तच्चेद् एवं देशरूपेण पार्थाः करिष्यध्वं कर्म पापं चिराय

tacced evaṃ deśarūpeṇa pārthāḥ kariṣyadhvaṃ karma pāpaṃ cirāya

5.27.16.2

निवसध्वं वर्षपूगान् वनेषु दुःखं वासं पाण्डवा धर्महेतोः

nivasadhvaṃ varṣapūgān vaneṣu duḥkhaṃ vāsaṃ pāṇḍavā dharmahetoḥ

5.27.17

अप्रव्रज्ये योजयित्वा पुरस्ताद् आत्माधीनं यद् बलं ते तदासीत्

apravrajye yojayitvā purastād ātmādhīnaṃ yad balaṃ te tadāsīt

5.27.17.2

नित्यं पाञ्चालाः सचिवास्तवेमे जनार्दनो युयुधानश्च वीरः

nityaṃ pāñcālāḥ sacivāstaveme janārdano yuyudhānaśca vīraḥ

5.27.18

मत्स्यो राजा रुक्मरथः सपुत्रः प्रहारिभिः सह पुत्रैर् विराटः

matsyo rājā rukmarathaḥ saputraḥ prahāribhiḥ saha putrair virāṭaḥ

5.27.18.2

राजानश्च ये विजिताः पुरस्तात् त्वाम् एव ते संश्रयेयुः समस्ताः

rājānaśca ye vijitāḥ purastāt tvām eva te saṃśrayeyuḥ samastāḥ

5.27.19

महासहायः प्रतपन् बलस्थः पुरस्कृतो वासुदेवार्जुनाभ्याम्

mahāsahāyaḥ pratapan balasthaḥ puraskṛto vāsudevārjunābhyām

5.27.19.2

वरान् हनिष्यन् द्विषतो रङ्गमध्ये व्यनेष्यथा धार्तराष्ट्रस्य दर्पम्

varān haniṣyan dviṣato raṅgamadhye vyaneṣyathā dhārtarāṣṭrasya darpam

5.27.20

बलं कस्माद् वर्धयित्वा परस्य निजान् कस्मात् कर्शयित्वा सहायान्

balaṃ kasmād vardhayitvā parasya nijān kasmāt karśayitvā sahāyān

5.27.20.2

निरुष्य कस्माद् वर्षपूगान् वनेषु युयुत्ससे पाण्डव हीनकालम्

niruṣya kasmād varṣapūgān vaneṣu yuyutsase pāṇḍava hīnakālam

5.27.21

अप्रज्ञो वा पाण्डव युध्यमानो ऽधर्मज्ञो वा भूतिपथाद् व्यपैति

aprajño vā pāṇḍava yudhyamāno 'dharmajño vā bhūtipathād vyapaiti

5.27.21.2

प्रज्ञावान् वा बुध्यमानो ऽपि धर्मं संरम्भाद् वा सो ऽपि भूतेर् अपैति

prajñāvān vā budhyamāno 'pi dharmaṃ saṃrambhād vā so 'pi bhūter apaiti

5.27.22

नाधर्मे ते धीयते पार्थ बुद्धिर् न संरम्भात् कर्म चकर्थ पापम्

nādharme te dhīyate pārtha buddhir na saṃrambhāt karma cakartha pāpam

5.27.22.2

अद्धा किं तत् कारणं यस्य हेतोः प्रज्ञाविरुद्धं कर्म चिकीर्षसीदम्

addhā kiṃ tat kāraṇaṃ yasya hetoḥ prajñāviruddhaṃ karma cikīrṣasīdam

5.27.23

अव्याधिजं कटुकं शीर्षरोगं यशोमुषं पापफलोदयं च

avyādhijaṃ kaṭukaṃ śīrṣarogaṃ yaśomuṣaṃ pāpaphalodayaṃ ca

5.27.23.2

सतां पेयं यन्न पिबन्त्यसन्तो मन्युं महाराज पिब प्रशाम्य

satāṃ peyaṃ yanna pibantyasanto manyuṃ mahārāja piba praśāmya

5.27.24

पापानुबन्धं को नु तं कामयेत क्षमैव ते ज्यायसी नोत भोगाः

pāpānubandhaṃ ko nu taṃ kāmayeta kṣamaiva te jyāyasī nota bhogāḥ

5.27.24.2

यत्र भीष्मः शांतनवो हतः स्याद् यत्र द्रोणः सहपुत्रो हतः स्यात्

yatra bhīṣmaḥ śāṃtanavo hataḥ syād yatra droṇaḥ sahaputro hataḥ syāt