5.16.16.2

अपां फेनं समासाद्य विष्णुतेजोपबृंहितम्

apāṃ phenaṃ samāsādya viṣṇutejopabṛṃhitam

5.16.16.3

त्वया वृत्रो हतः पूर्वं देवराज जगत्पते

tvayā vṛtro hataḥ pūrvaṃ devarāja jagatpate

5.16.17

त्वं सर्वभूतेषु वरेण्य ईड्यस् त्वया समं विद्यते नेह भूतम्

tvaṃ sarvabhūteṣu vareṇya īḍyas tvayā samaṃ vidyate neha bhūtam

5.16.17.2

त्वया धार्यन्ते सर्वभूतानि शक्र त्वं देवानां महिमानं चकर्थ

tvayā dhāryante sarvabhūtāni śakra tvaṃ devānāṃ mahimānaṃ cakartha

5.16.18

पाहि देवान् सलोकांश्च महेन्द्र बलम् आप्नुहि

pāhi devān salokāṃśca mahendra balam āpnuhi

5.16.18.2

एवं संस्तूयमानश्च सो ऽवर्धत शनैः शनैः

evaṃ saṃstūyamānaśca so 'vardhata śanaiḥ śanaiḥ

5.16.19

स्वं चैव वपुर् आस्थाय बभूव स बलान्वितः

svaṃ caiva vapur āsthāya babhūva sa balānvitaḥ

5.16.19.2

अब्रवीच्च गुरुं देवो बृहस्पतिम् उपस्थितम्

abravīcca guruṃ devo bṛhaspatim upasthitam

5.16.20

किं कार्यम् अवशिष्टं वो हतस्त्वाष्ट्रो महासुरः

kiṃ kāryam avaśiṣṭaṃ vo hatastvāṣṭro mahāsuraḥ

5.16.20.2

वृत्रश्च सुमहाकायो ग्रस्तुं लोकान् इयेष यः

vṛtraśca sumahākāyo grastuṃ lokān iyeṣa yaḥ

5.16.21

बृहस्पतिर् उवाच

bṛhaspatir uvāca

5.16.21.2

मानुषो नहुषो राजा देवर्षिगणतेजसा

mānuṣo nahuṣo rājā devarṣigaṇatejasā

5.16.21.3

देवराज्यम् अनुप्राप्तः सर्वान्नो बाधते भृशम्

devarājyam anuprāptaḥ sarvānno bādhate bhṛśam

5.16.22

इन्द्र उवाच

indra uvāca

5.16.22.2

कथं नु नहुषो राज्यं देवानां प्राप दुर्लभम्

kathaṃ nu nahuṣo rājyaṃ devānāṃ prāpa durlabham

5.16.22.3

तपसा केन वा युक्तः किंवीर्यो वा बृहस्पते

tapasā kena vā yuktaḥ kiṃvīryo vā bṛhaspate

5.16.23

बृहस्पतिर् उवाच

bṛhaspatir uvāca

5.16.23.2

देवा भीताः शक्रम् अकामयन्त त्वया त्यक्तं महद् ऐन्द्रं पदं तत्

devā bhītāḥ śakram akāmayanta tvayā tyaktaṃ mahad aindraṃ padaṃ tat

5.16.23.3

तदा देवाः पितरो ऽथर्षयश्च गन्धर्वसंघाश्च समेत्य सर्वे

tadā devāḥ pitaro 'tharṣayaśca gandharvasaṃghāśca sametya sarve

5.16.24

गत्वाब्रुवन्नहुषं शक्र तत्र त्वं नो राजा भव भुवनस्य गोप्ता

gatvābruvannahuṣaṃ śakra tatra tvaṃ no rājā bhava bhuvanasya goptā